ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΗΣ ΑΠΟΡΡΙΨΗ

Χαράς Ευαγγέλια, το 510 σελίδων βιβλίο μου, με τίτλο Φιλολογικά μελετήματα, αποκλείστηκε από τα βραβεία στον τομέα: μελέτη και έρευνα, γιατί αποτελεί αναδημοσίευση από προηγούμενες δημοσιεύσεις σε διάφορα έντυπα, μου εξήγησαν, από τις Πολιτιστικές υπηρεσίες. Ψέμα, υπάρχουν και πρώτες δημοσιεύσεις, όπως το ποίηση και ποδόσφαιρο, που διαβάστηκε σε σχετικό συνέδριο στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, και οι σχέσεις Καρυωτάκη και Σκαρίμπα, που διαβάστηκε σε συνέδριο στο Μέγαρο Μουσικής στην Αθήνα. Ακόμη, υπάρχουν εισηγήσεις που είναι καταχωνιασμένες σε δυσεύρετους τόμους συνεδρίων (π.χ. Ως προσωκρατικοί μπροστά στην Τρίτη χιλιετία, κλ.π. που διαβάστηκαν στην Ελλάδα και την Κύπρο, όλα αυτά ξεπερνούν τις διακόσιες πενήντα σελίδες του βιβλίου. Ακόμη, όλες σχεδόν οι συλλογές διηγημάτων και ποιημάτων, που έγιναν δεκτές ή βραβεύτηκαν τα προηγούμενα χρόνια, δημοσίευσαν προηγουμένως το περιεχόμενό τους σε διάφορα έντυπα. Πάντως, ευτυχώς που δεν έγινε εξαγωγή του πνεύματος των Κυπριακών Πολιτιστικών Υπηρεσιών και αλλού γιατί οι Δοκιμές του Σεφέρη, και άλλα βιβλία των Ελύτη, Αναγνωστάκη και Βαγενά κ.λπ. θα αποκλείονταν αφού όλα περιλαμβάνουν μελέτες που δημοσιεύτηκαν προηγουμένως σε διάφορα έντυπα.
Δεν υπέβαλλα τα βιβλία μου, έγραψα, μάλιστα, ότι η υποβολή των βιβλίων για βράβευση μειώνει την περηφάνια του Δημιουργού κι ότι η αρμόδια, για τη βράβευση επιτροπή, θα παρακολουθούσε τις εκδόσεις του προηγούμενου έτους και θα βράβευε αυτές που ξεχώριζαν. Εν τέλει βρέθηκε η λύση της βιβλιοθήκης, τα βιβλία θα κατατίθενται σε έναν οικείο χώρο, τη Δημόσια Βιβλιοθήκη, και από εκεί θα δρομολογούνταν προς τη σχετική Επιτροπή για βράβευση, χωρίς υποβολή και αιτήσεις. Μετρημένη και καλή λύση. Την ακολουθήσαμε, όμως ο χαρακτήρας των δημοσίων υπηρεσιών, που θέλει να έχει μερίδιο εξουσίας με διάφορους νόμους και παραθυράκια για να «διεκπεραιώνει» ότι τους συμφέρει «περιποιήθηκε» το δικό μου βιβλίο, που απορρίφθηκε με αιτιολογία κανονισμό που άκουσα ότι τώρα ακυρώθηκε, έμεινε εν ισχύι μερικούς μήνες, όσο για να «διευθετήσει» (δηλ. απορρίψει,) το δικό μου βιβλίο.
Υπάρχει και κάτι άλλο, με τους αποκλεισμούς της Μορφωτικής Υπηρεσίας απεστάλησαν στην Επιτροπή για κρίση μόνο ένα βιβλίο στο θέμα έρευνα και μελέτη, μα δεν καταλαβαίνετε είπα στον εκπρόσωπο των πολιτιστικών Υπηρεσιών ότι διασύρετε την Κύπρο με τη στάση σας, μια κοινωνία ενός, σχεδόν, εκατομμυρίου ανθρώπων και με έξι επίσημα πανεπιστήμια η κατάθεσή της σε μελέτη και έρευνα είναι μόνο ένα βιβλίο 70 σελίδων, ή μήπως η έρευνα, ο προβληματισμός και η μελέτη είναι οι μεγάλοι περιθωριοποιημένοι της Κύπρου. Αντί αυτό να προκαλέσει συναγερμό σωμάτων και ψυχών πως θα τονώσουμε τη μελέτη και έρευνα για κοινότητες, προσωπικότητες, γεγονότα, οργανώσεις κ.λπ. κρύβουμε και αυτά που εκδόθηκαν, Κύριε ελέησον.
Πάντως διασκέδασα αυτόν τον αποκλεισμό, γιατί με σύνδεσε με τον πρώτο μου εαυτό στον οποίο επιστρέφω. Λοιπόν, ηρεμία ψυχής. Εκδίδω αυτήν την περίοδο στην Αθήνα ένα βιβλίο με διηγήματα. Τόσο αυτό όσα και οποιοδήποτε άλλο βιβλίο θα εκδώσω στο μέλλον δεν διεκδικούν βραβείο, και απαγορεύω στις Πολιτιστικές Υπηρεσίες να ασχολούνται με το έργο μου. Ουφ, με αυτή τη δήλωση νιώθω ανακουφισμένος και χαρούμενος πια, και πέτυχα μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια, απήλλαξα τις πολιτιστικές υπηρεσίες από την ενόχληση να ασχολούνται με τα βιβλία μου και απήλλαξα τον εαυτό μου από τη φθορά να ασχολούνται οι Πολιτιστικές υπηρεσίες με το έργο μου.
Σάββας Παύλου

2 Σχόλια to “ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΗΣ ΑΠΟΡΡΙΨΗ”

  1. Γιώργος Χριστοδουλίδης Says:

    Eύγε Σάββα Παύλου. Η Πολιτιστικές Υπηρεσίες μόνον τέτοιες δεν είναι. Καλύτερα να μετονομαστούν σε Υπηρεσίες Δημοσίων και Ιδιωτικών Σχέσεων.

  2. Σωτήρης Ραπτόπουλος Says:

    Αγαπητέ Σάββα!
    Αυτός είναι ένας ακόμη τίτλος τιμής για εσένα! Η είδηση για τον αποκλεισμό σου από τα λογοτεχνικά βραβεία, και οι προβαλλόμενοι λόγοι περί «αναδημοσίευσης», μου θύμισαν την πρόσφατη κριτική που ασκήθηκε στον καθηγητή του Αριστοτέλειου Παντελή Νίγδελη από την Γαλλίδα αρχαιολόγο κ. Le Quere. Η Γαλλίς συνάδελφος, σχολιάζοντας τα πολιτεύματα των ελληνικών νησιών επί Ρωμαίων, διαγιγνώσκει «αριστοκρατικοποίησή» τους, και εγκαλεί τον κ. Νίγδελη ο οποίος θεωρεί ότι ο βασικός δημοκρατικός πυρήνας του πολιτεύματος λειτουργεί ακόμη και εκείνη την ύστερη εποχή. Η κ. Le Quere θεωρεί ότι ο κ. Νίγδελης υποπίπτει στο «λάθος» υποκύπτοντας στο βάρος της «παραδοσιακής ιστοριογραφίας». Παραλείπει όμως, αφελώς, την αλήθεια ότι το «κέλυφος» του πολιτεύματος είναι κάτι πολύ σημαντικό: Δείχνει, πέρα απ’ αυτό που είναι εφικτό, εκείνο που θα έπρεπε να ισχύει -αυτό είναι το πολίτευμα, ένας χάρτης, εκείνο προς το οποίο ώφειλε, κατά την εκδοχή αυτή, να τείνει η κοινωνία.
    Έτσι και στην περίπτωσή σου, οι «διατάξεις» χρησιμοποιήθηκαν, για να αφήσουν «στην απέξω» την πραγματική διάσταση του εγχειρήματός σου, την ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΔΟΜΗ της έρευνας, το στοιχείο που, μέσα στην νέα σύνθεση, θα την κάνει να πάει παραπέρα! Να γνωρίζεις, όμως, ότι η επιστήμη ΔΕΝ θα είναι ποτέ αυτοί που «παίζουν πάσες» στο κέντρο του γηπέδου! Η έρευνα έχει την «κακιά» συνήθεια να αποδίδει καρπούς!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: