ΣΟΒΙΕΤΙΑ ΣΤΟΠ

Πήγα στην παρουσίαση του βιβλίου «Ο άλλος πόλεμος των γιατρών του 1974», που οργάνωσε ο «Ιπποκράτης», ο ιατρικός σύλλογος Λευκωσίας –Κερύνειας. Πήγα γιατί εκτίμησα το γενικότερο μήνυμα της εκδήλωσης, να τιμηθεί, δηλαδή, το πνεύμα της προσφοράς των γιατρών σε ώρες δύσκολες, όπως ήταν οι πολεμικές συνθήκες του 1974 και γιατί μερικοί από τους γιατρούς, που θα τους τιμούσαν στην τελετή, τους γνωρίζω, τους εκτιμώ και τους αγαπώ. Όλα καλά, και το πνεύμα της εκδήλωσης και το ήθος της και η ποιότητά της. Μίλησε ο πρόεδρος του ιατρικού συλλόγου κ. Σταύρος Σταύρου, με μεστό και γνήσιο τρόπο, μίλησαν εκ μέρους των τιμωμένων οι γιατροί Ανδρέας Δημητριάδης και Βάσω Παναγιώτου, που μας κράτησαν καθηλωμένους με τον ωραίο λόγο που συνδυάζει γενικές αρχές μα και βιωματική αφήγηση. Για την παρουσίαση του βιβλίου μίλησαν ο δημοσιογράφος Χρύσανθος Χρυσάνθου, καίριος και ευσύνοπτος, και ο καθηγητής Πέτρος Παπαπολυβίου, με σημαντικές επισημάνσεις και υποδείξεις. Τη βραδιά τη χάλασε μόνο ο χαιρετισμός της εκδήλωσης εκ μέρους της κυβέρνησης. Μιλάμε για ανεκδιήγητη τακτική, για ένα ξύλινο πολιτικό λόγο που επεξηγούσε την τρέχουσα πολιτική της κυβέρνησης και προπαγάνδιζε τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.

Και οι γιατροί που με αυτοθυσία ήταν στο πόστο τους σε ώρα πολέμου; Που η προσφορά τους, όπως περιγράφεται στο βιβλίο, έγινε μέσα σε κινδύνους (πραξικόπημα, εισβολή); Που έσωσαν ζωές παρ’ όλα τα προβλήματα και τις δυσκολίες; Αυτοί εξαφανίστηκαν ύστερα από δυο συμβατικά λόγια που ειπώθηκαν στην αρχή, για να ξεχυθεί ανιαρός και σχοινοτενής ο προπαγανδιστικός λόγος της κυβερνητικής πολιτικής. Ένιωσα σαν να μου έδεσαν μια παγοκολόνα στη ράχη, έτσι νιώθω όταν ακούω ξύλινο λόγο. Ξύλινο λόγο που παρατραβούσε, δεν τέλειωνε με τίποτα, ο Χρύσανθος Χρυσάνθου που είχε την ευθύνη για την έρευνα, συγγραφή και επιμέλεια αυτού του πολύτιμου τόμου των 570 σελίδων μίλησε λιγότερο, και ήταν και ουσιαστικός.
Δυστυχώς έχουμε συμπεριφορά σοβιετικής επαρχίας. Όπως στα χρόνια του Στάλιν και του Μπρέζνιεφ, όταν από το Κίεβο μέχρι το Βλαδιβοστόκ οι εκπρόσωποι της πολιτικής εξουσίας πήγαιναν σε κάθε εκδήλωση πολιτιστική, αθλητική, οικονομική, παιδαγωγική, επετειακή και ανέσυραν ένα χαρτί με σχεδόν πανομοιότυπο κείμενο που προπαγάνδιζε και ανέλυε την τρέχουσα κυβερνητική πολιτική και τις επιτυχίες του πεντάχρονου σοβιετικού πλάνου. Το θέμα της εκδήλωσης θαβόταν από τους όγκους της προπαγάνδας. Στη Σοβιετία η πολιτική εξουσία ήταν η ανώτατη αρχή, που επέβαλλε τη σφραγίδα και τον ασφυκτικό έλεγχό της παντού, αγνοώντας κάθε άλλη παράμετρο, ακόμη και την αισθητική.
Και στην Κύπρο στο ίδιο επίπεδο φτάσαμε, η κυβέρνηση είναι η ανώτατη εξουσία, δεν δέχεται άλλους, επιβάλλει τη σφραγίδα της και λέει ό,τι θέλει ή μάλλον λέει τα ίδια ακριβώς προπαγανδιστικά λόγια είτε είναι κηδεία αγνοουμένου, είτε πολιτιστική εκδήλωση είτε συνέδριο για τα Παιδαγωγικά. Υπάρχει μια όσμωση, μια διαπίδυση της σοβιετικής νοοτροπίας και στον ΔΗΣΥ που έπρεπε να χαρακτηριζόταν από ένα ευρύτερο πνεύμα ευρωπαϊκού φιλελευθερισμού.
Δεν είναι μόνο αυτό, καταστρέφουν τους χώρους συλλογικής επαφής σωμάτων και ψυχών. Βρισκόμαστε συνεχώς μπροστά στις οθόνες τηλεοράσεων και υπολογιστών κι όταν αποφασίσουμε να βγούμε από αυτή την κατάσταση, να αφήσουμε τη μοναξιά μας πίσω και να πάμε σε κάποια συλλογική εκδήλωση, επιστημονική, πνευματική, ιστορική, εκκλησιαστική όπως είναι τα μνημόσυνα ή επετειακή, θα κατέβουν οι κυβερνητικοί αντιπρόσωποι, και με ύφος αφ’ υψηλού, [=είμαστε η εξουσία και είσαστε υποχρεωμένοι να ακούτε ό,τι θέλουμε να σας πούμε] θα διαβάσουν τα ίδια και τα ίδια. Φαίνεται το πνεύμα παρακμής και παραίτησης που χαρακτηρίζει την κυπριακή κοινωνία κατέλαβε και τα υπουργεία και το προεδρικό, που δεν μπορούν να δουλέψουν λίγο και να γράψουν κάτι ουσιαστικό για τη συγκεκριμένη εκδήλωση που θα χαιρετίσουν αλλά φωτοαντιγράφουν και διαβάζουν το ίδιο κείμενο προπαγάνδισης της κυβερνητικής πολιτικής. Είτε γιατί νιώθουν ανασφαλείς για την αξιοπιστία της πολιτικής τους και θέλουν συνεχώς να την προπαγανδίζουν με κάθε ευκαιρία είτε από ένα πολιτικό αυταρχισμό που θέλει να επιβάλλεται στους υπηκόους με κάθε τρόπο.
Πήγα σε αρκετές εκδηλώσεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Όταν θα χαιρετίσει εκπρόσωπος της κυβέρνησης θα μιλήσει επί του προκειμένου, με μελέτη, προσοχή και προσπαθώντας να πει κάτι γενικό και  ουσιαστικά. Εδώ γίνεται της Σιβηρίας, μας βασανίζουν με ανούσια και κοινότοπα. Δεν καταλαμβαίνω τη μανία της κυπριακής κοινωνίας να καλεί παντού τους εκπροσώπους της εκτελεστικής εξουσίας, κι αυτή να τρέχει παντού να επιβάλει την παρουσία της και τη λογική της. Όμως μια και τους καλούν, επιτέλους ας καταλάβουν οι του προεδρικού και των υπουργείων ότι όταν θα πάνε σε μια εκδήλωση π.χ. για τον Λιπέρτη, τον Παπαδιαμάντη, τον ζωγράφο Διαμαντή, πρέπει να πουν κάτι το μελετημένο και ουσιαστικό για το τιμώμενο πρόσωπο κι όταν πάνε να χαιρετίσουν ένα συνέδριο για τα παιδαγωγικά, για μια επέτειο ή για τον αθλητισμό πρέπει να πούνε κάτι το μελετημένο και ουσιαστικό για το θέμα του συνεδρίου. Ειδάλλως μόλις ξεκινήσουν τον ξύλινο λόγο τους με τα ανιαρά και χιλιοειπωμένα της κυβερνητικής προπαγάνδας, με την κιτς παρουσία τους και νοοτροπία τους που θίγει και την αισθητική μας, τότε κι εμείς θα σηκωνόμαστε και θα αποχωρούμε. Σοβιετία στοπ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: