Archive for Μαρτίου 2014

Η ΝΕΑ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ κας ΡΕΠΟΥΣΗ

Μαρτίου 25, 2014

Η κα ΡΕΠΟΥΣΗ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΣΥΝΤΕΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΩΘΕΙ ΤΙΣ ΙΔΕΟΛΗΨΙΕΣ ΤΗΣ

Η κα Ρεπούση, εξοπλισμένη με μερικές μπροσούρες και ιδεολογήματα, προσεγγίζει τα πάντα με ανιστόρητο τρόπο, χωρίς μελέτη και έρευνα. Χτες αναφέρθηκε και στις μαθητικές παρελάσεις και ζήτησε την κατάργησή τους υποστηρίζοντας ότι «είναι ένας θεσμός που προέρχεται από τον Ιωάννη Μεταξά». Ακόμη μια ένδειξη ιστορικής ημιμάθειας και ιδεοληψίας από ένα πρόσωπο που έγραψε μάλιστα βιβλίο Ιστορίας για τους μαθητές της ταλαίνης Ελλάδος.
Όμως οι μαθητικές παρελάσεις αποτελούσαν θεσμό πριν καν γεννηθεί ο Μεταξάς. Από τον δέκατο ένατο αιώνα, σε όλες τις πόλεις του ελληνισμού, οι μαθητικές παρελάσεις αποτελούσαν βασική συνισταμένη του δημοσίου βίου. Μπορούμε να πούμε ότι η μαθητική παρέλαση και η μπάντα/φιλαρμονική που έπαιζε την Κυριακή στην κεντρική πλατεία, αποτελούσαν τα δύο βασικότερα θέματα της κουλτούρας του άστεως, όταν οι πόλεις άρχισαν να αποτελούν σημαντικά πληθυσμιακά κέντρα και δημιουργούσαν νέες εκφράσεις συλλογικού βίου, πολύ διαφορετικές από τις εκδηλώσεις του αγροτοποιμενικού περιβάλλοντος, που χαρακτήριζαν την προηγούμενη περίοδο, και βασίζονταν κυρίως στις θρησκευτικές πανηγύρεις, πέριξ του ναού.
Οι μαθητές του 19ου αιώνα περίμεναν με αδημονία τις παρελάσεις, ήταν η πιο καλή τους εκδήλωση και συμμετείχαν με απόλυτη ευχαρίστηση. Συμμετείχαν με χαρά –για να φέρουμε ένα παράδειγμα από πρόσφατες εποχές- όπως οι φοιτητές στα εφηβικά πάρτι της δεκαετίας του ’60 ή στα φεστιβάλ πολιτικών νεολαιών την περίοδο της μεταπολίτευσης. Ας μη ξεχνάμε ότι μέχρι και το δεύτερο ήμισυ του 20 αιώνα ένα ποσοστό λιγότερο από το 10% προχωρούσε για το Γυμνάσιο, οι άλλοι συνέχιζαν στις αγροτοποιμενικές ασχολίες της οικογένειάς τους ή πήγαιναν μαθητευόμενοι σε βιοτεχνίες, οικοδομές και άλλους χώρους εργασίας. Αυτό το μικρό ποσοστό, το κάτω από 10%, αισθανόταν ότι ήταν προνομιούχο, το εκλεκτό μέρος της ηλικιακής ομάδας των εφήβων, ήταν η χρυσή νεολαία της κοινωνίας τους και έπρεπε να παρουσιαστεί στην κοινωνία, να προβληθεί  και να πάρει τα εύσημα.
Όσοι δεν επαναπαύονται στις εύπεπτες μπροσούρες, που τρέφουν διάφορους ιδεοληπτικούς, όσοι μιλούν με επιστημοσύνη και στοιχεία, μπορούν να παραπέμψουν σε χιλιάδες δημοσιεύματα που αναφέρονται στις μαθητικές παρελάσεις, πολύ πριν από την εμφάνιση του Μεταξά. Ακόμη και στη μικρή Κύπρο, η μαθητική παρέλαση αποτελούσε βασική δραστηριότητα των σχολείων. Από την εφημερίδα Κυπριακός Φύλαξ (12 Οκτωβρίου 1913) αποσπώ μερικές γραμμές για μαθητική παρέλαση στον Πεδουλά: Οι μαθητές, προηγουμένης της εθνικής σημαίας “παρήλασαν διά των κεντρικωτέρων οδών του χωρίου, διαχύνοντες τον πατριωτικόν ενθουσιασμόν και ψάλλοντες θούρια, άτινα χαρμοσύνως αντήχουν εις τας κοιλάδας των γραφικών ορέων.” Αυτά σε ένα χωριό με γραφικά όρη και κοιλάδες, για να αντιληφθούμε τι γινόταν με τις μαθητικές παρελάσεις στις πόλεις με μεγάλο πληθυσμό.
Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι μερικοί λεγόμενοι προοδευτικοί κύκλοι είναι ανιστόρητοι, αγράμματοι και ιδεοληπτικοί, απλώς έχουν θράσος. Εκσφενδονίζουν την εισήγησή τους με τρόπο φορτισμένο και τρομοκρατικό, ότι αυτή αποτελεί την πεμπτουσία του σύγχρονου πνεύματος και άρα όσοι αντιδράσουν μεταβαίνουν όλοι στην ομαδοποίηση των παρωχημένων και παρελθοντολόγων. Συγχυσμένη η ελληνική κοινωνία κάποτε τους ακούει. Συνήθως, όταν διαισθάνεται το ύποπτο ιδεολογικό παιγνίδι που παίζουν, τους στρέφει την πλάτη, χωρίς όμως να τους ελέγξει, να τους κρίνει και να τους αποκρούσει.
Το σημαντικό δεν βρίσκεται εδώ. Εκατοντάδες ερευνητές, που αναδιφούν έντυπα του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ου, για την συγκρότηση των διαφόρων μελετών τους, για πρόσωπα, τόπους, έντυπα και θέματα αυτής της περιόδου, έχουν εντοπίσει εκατοντάδες αναφορές για μαθητικές παρελάσεις, ακόμη και πριν ο Μεταξάς γεννηθεί, ή ακουστεί το όνομά του. Όμως κανένας δεν βγήκε να το τονίσει αυτό, να διορθώσει τους ιδεοληπτικούς ή τους λανθασμένους προοδευτικώνυμους.

Αλήθεια έχει πέσει τόσος φόβος στην Ελλάδα;

Advertisements

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΙΩΤΕΣ

Μαρτίου 11, 2014

1.       Στο ιστολόγιο του Σ. Παύλου, στις 9 Μαρτίου 2014, αναρτήθηκε το ακόλουθο κείμενο:

Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΦΤΑΙΕΙ

Ή

με τον τρόπο του Μπέρτολτ Μπρεχτ

(ανοιχτή επιστολή προς την κα Σούλα Χατζηκυριάκου)

Αγαπητή κα Χατζηκυριάκου

Βρέθηκα σε μια παρέα που μιλούσε εντόνως κατά της εκπομπής σας, για τα γεγονότα της Πάφου του 1964, η οποία μεταδόθηκε από το κρατικό Ρ.Ι.Κ. Έλεγαν πολλά και διάφορα, ένας μάλιστα υποστήριξε ότι η εκπομπή σας απευθυνόταν σε πολίτες με μυαλό αμοιβάδας, εγώ όμως που κατάλαβα το βάθος των προβληματισμών σας και τον ρηξικέλευθο τρόπο που αντιμετωπίζετε το Κυπριακό, σας υπερασπίστηκα με σθένος και διαπρυσίως.

-Είναι ένα βασικό βήμα για την αναζήτηση της αλήθειας, είπα. Και μέσα στο πνεύμα της εκπομπής σας, γεμάτος ενοχές, τους αποκάλυψα και τον ρόλο της γιαγιάς μου για την καταστροφή της Κύπρου.

Η γιαγιά μου, που έμενε στην Πάφο, έκανε κάτι υπέροχες ελιωτές, μοσχομύριζε η γειτονιά, κάθε μήνα, μόλις τις έβγαζε από τον φούρνο της αυλής της. Και δεν έπαιρνε και μια να την προσφέρει στην Τουρκοκύπρια γειτόνισσα της. Ε! δεν ήταν σωστό αυτό, πικραινόταν η γειτόνισσα, με τη στάση της η γιαγιά μου βοηθούσε  να αυξάνεται η δυσφορία των Τουρκοκυπρίων, έτσι ήλθε στο τέλος η Τουρκία και εισέβαλε στην Κύπρο. Για δέκα ελιωτές, που θα χάριζε πότε πότε στη γειτόνισσά της, χάσαμε τη μισή Κύπρο. Η γιαγιά μου φταίει και οι ελιωτές της, τους εξήγησα.

2.      Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ κου Β. ΠΤΩΧΟΠΟΥΛΟΥ

 

Πλην, ο κ. Βάσος Πτωχόπουλος, στο ιστολόγιό του, με κείμενο που αναρτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2014, με τίτλο: Η γιαγιά του η καλή, απάντησε ως εξής:

Λένε οι Γερμανοί πως ο καθένας έχει τη γιαγιά που του αξίζει και μάλλον έχουν δίκαιο. Διάβασα κι εγώ το κείμενο του Σάββα Παύλου στο ιστολόγιό του (savvaspavlou.wordpress.com) και πραγματικά έφριξα με τα κατορθώματα της γιαγιάς του, αλλά και με τον ελαφρύ τρόπο με τον οποίον αντιμετώπισε το όλο θέμα ο κατά τα άλλα συμπαθής γραφιάς. Τη νύφη της «ππιντοσύνης» της γιαγιάς του δεν την πλήρωσε ούτε η Πάφος ούτε φυσικά η γενέτειρά του, η Κοκκινοτριμιθιά. Τη νύφη της κατοχής την πληρώσαμε εμείς οι πρόσφυγες της Κερύνειας και της Αμμοχώστου. Όμως αυτό δεν μας αφορά προς το παρόν.

Εγώ καταθέτω τη δική μου μαρτυρία, στην οποίαν η δική μου γιαγιά, μόλις έβγαζε τις ελιωτές από τον φούρνο, έβγαινε πάνω στον γάιδαρό της, πήγαινε στα γειτονικά χωριά της Κορόβιας και της Γαληνόπορνης και μοίραζε τις μοσχοβολούσες ελιωτές της στους καημένους Τουρκοκύπριους, μιας κι εμείς δεν είχαμε δικούς μας στη Γιαλούσα. Αποτέλεσμα αυτής της συμπεριφοράς των δικών μου προγόνων ήταν το εξής: Όταν έγινε η εισβολή, δολοφονήθηκαν μόνο 15 Γιαλουσίτες, ενώ ο αρχικός σχεδιασμός των Τούρκων ήταν να σκοτώσουν 117. Επίσης, το σύνολο των νεκρών της Καρπασίας είναι λιγότερο κατά 82% από τον μέσο όρο των άλλων επαρχιών, πάλι λόγω της ευσπλαχνίας των Τουρκοκυπρίων που έτρωγαν τις ελιωτές της γιαγιάς μου.

Οφείλω επίσης να σας μεταφέρω πως το 1979 στην Κοκκινοτριμιθιά έφαγα μίαν ελιωτή της γιαγιάς του κυρίου Σάββα Παύλου και ευτυχώς, λέω τώρα, που δεν έδινε και στους Τουρκοκύπριους τότε στην Τουρκανταρσία, διότι θα μας έπιαναν όλη την Κύπρο οι Τούρκοι. Τόσο κακοφτιαγμένες ήταν αυτές οι ελιωτές. Ούτε κρεμμυδάκια είχαν ούτε κόλιαντρο φρέσκο ούτε άγρια χόρτα. Άσε που οι ελιές τους είχαν τα χάλια τους τα μαύρα.

Ας μας γίνει το πάθημα μάθημα. Όλοι μαζί ενωμένοι γύρω από τον Πρόεδρό μας Νίκο Αναστασιάδη, να φουρνίσουμε ελιωτές υψηλής ποιότητας, για να φάνε και να σπάσουνε οι αδελφοί μας οι Τουρκοκύπριοι. Αύριο θα τους χρειαστούμε.

Βάσος Φτωχόπουλλος

3.    ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Την απάντηση θα την πάρει ο κος Πτωχόπουλος από το δικαστήριο. Η αγωγή τον περιμένει, διότι, ανερυθριάστως, υποτίμησε και διέσυρε τις ελιωτές της γιαγιάς μου. Ο κ. Πτωχόπουλος δεν ξέρει από γεύσεις, δεν ξέρει από Κυπριακό. Ήταν τόσο ωραίες οι ελιωτές της γιαγιάς μου που αν έδινε και καμιά στις Τουρκοκύπριες γειτόνισσές της δεν θα γινόταν η εισβολή και δεν θα χάναμε τη μισή Κύπρο. Η μεγάλη και διεισδυτική δημοσιογράφος κα Σούλα Χατζηκυριάκου μπορεί να το επιβεβαιώσει.

Σάββας Παύλου

Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΦΤΑΙΕΙ Ή με τον τρόπο του Μπέρτολτ Μπρεχτ

Μαρτίου 9, 2014

Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΦΤΑΙΕΙ

Ή

με τον τρόπο του Μπέρτολτ Μπρεχτ

(ανοιχτή επιστολή προς την κα Σούλα Χατζηκυριάκου)

Αγαπητή κα Χατζηκυριάκου

Βρέθηκα σε μια παρέα που μιλούσε εντόνως κατά της εκπομπής σας, για τα γεγονότα της Πάφου του 1964, η οποία μεταδόθηκε από το κρατικό Ρ.Ι.Κ. Έλεγαν πολλά και διάφορα, ένας μάλιστα υποστήριξε ότι η εκπομπή σας απευθυνόταν σε πολίτες με μυαλό αμοιβάδας, εγώ όμως που κατάλαβα το βάθος των προβληματισμών σας και τον ρηξικέλευθο τρόπο που αντιμετωπίζετε το Κυπριακό, σας υπερασπίστηκα με σθένος και διαπρυσίως.

-Είναι ένα βασικό βήμα για την αναζήτηση της αλήθειας, είπα. Και μέσα στο πνεύμα της εκπομπής σας, γεμάτος ενοχές, τους αποκάλυψα και τον ρόλο της γιαγιάς μου για την καταστροφή της Κύπρου.

Η γιαγιά μου, που έμενε στην Πάφο, έκανε κάτι υπέροχες ελιωτές, μοσχομύριζε η γειτονιά, κάθε μήνα, μόλις τις έβγαζε από τον φούρνο της αυλής της. Και δεν έπαιρνε και μια να την προσφέρει στην Τουρκοκύπρια γειτόνισσα της. Ε! δεν ήταν σωστό αυτό, πικραινόταν η γειτόνισσα, με τη στάση της η γιαγιά μου βοηθούσε  να αυξάνεται η δυσφορία των Τουρκοκυπρίων, έτσι ήλθε στο τέλος η Τουρκία και εισέβαλε στην Κύπρο. Για δέκα ελιωτές, που θα χάριζε πότε πότε στη γειτόνισσά της, χάσαμε τη μισή Κύπρο. Η γιαγιά μου φταίει και οι ελιωτές της, τους εξήγησα.