Είμαστε, αθεράπευτα, επαρχιώτες

 

1.       Όταν το παιδί του ήταν στο δημόσιο σχολείο, διακήρυσσε εναντίον της μαθητικής στολής και του «πνεύματος ομοιομορφίας και στρατωνισμού» που αυτή αναδεικνύει. Αργότερα, όταν το παιδί του γράφεται στο English School, ανάμεσα σ’ άλλα εκθειάζει: – Και έχουν και ωραία στολή!

2.    Οι ημιμαθείς δάσκαλοι και δασκαλίτσες που γέμισαν το Υπουργείο Παιδείας, συνεπικουρούμενοι από διάφορους ημιμαθείς λιγκουιστικάριους που γέμισαν τα ελληνικά πανεπιστήμια, τονίζουν ότι το παιδί μπορεί να κάνει ορθογραφικά λάθη, δεν χρειάζεται να τα διορθώνουν, η ορθογραφία δεν αξίζει τον κόπο, σημασία έχει αν καλύπτεται το επικοινωνιακό ζητούμενο. Όταν όμως οι μαθητές τους θα δώσουν εξετάσεις για GCE, ή όταν διδάσκονται το μάθημα των αγγλικών, όλοι επιμένουν να μη κάνουν λάθος. Τα άγια αγγλικά δεν υπακούουν στους σύγχρονους κανόνες γλωσσικής αποδόμησης των σύγχρονων κατοίκων της Ελλάδας.

3.       Οι προοδευτικοί φοιτητές που κάνουν καταλήψεις των Πανεπιστημίων της Ελλάδας. Και συνεχίζουν μεταπτυχιακά σε πανεπιστήμια της Αγγλίας, Αμερικής, Γερμανίας, Γαλλίας κ.λπ. Και όταν τους ρωτάς αν μεθοδεύουν κατάληψη στο γερμανικό ή αγγλικό πανεπιστήμιο, όπου συνεχίζουν τώρα τις σπουδές τους, σε κοιτούν παράξενα, λες και είσαι παρανοϊκός. Αυτό σημαίνει ότι τα πανεπιστήμια του εξωτερικού είναι τα καλύτερα δυνατά στον καλύτερο δυνατό κόσμο ή ότι δημιουργήσαμε φοιτητές δύο ταχυτήτων που αντιμετωπίζουν από τη μια με συμπλεγματικό τρόπο και υποκλίνονται ευπειθείς στις λογικές που έχουν τα ξένα πανεπιστήμια και από την άλλη θεωρούν ότι τα ελληνικά είναι χώρος εξάσκησης κάθε τζάμπα-μαγκιάς και κάθε ιδιοτροπίας και όχι χώρος για επιστημονικές σπουδές. 

4.       Κάθε προοδευτικάριος εκπαιδευτικός θεωρεί καθήκον του να επιτεθεί εναντίον της ιστορικής ορθογραφίας της ελληνικής γλώσσας, ότι χρειάζεται απλοποίηση, το γραφόμενο να αναπαράγει αμέσως το ακουόμενο. Όταν του υποδεικνύεις ότι με αυτά που υποστηρίζει πρέπει την αγγλική πρόταση «every night the temperature is high» να τη διαβάσει: «έβερι νιγκχτ δε τεμπερατούρε ις χιγκχ» ή να τη γράψει: «evri nait thi temperatchar is hai», σε κοιτάζει τρομοκρατημένος, γιατί πιστεύει ότι ακούει παρανοϊκά πράγματα. Τα άγια αγγλικά δεν υπακούουν σε απλοποιήσεις.

5.     Αυτό μου το διηγηθηκε ο Μανόλης Γλέζος: Έγινε μια συνάντηση κομμάτων της αριστεράς από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, αρκετούς μήνες μετά τα Σεπτεμβριανά του 1955, και θεώρησε καλό να συζητήσει το θέμα με τον Τούρκο αντιπρόσωπο, πώς και έγινε αυτό το κακό, με τους τόσους νεκρούς, τους βιασμούς, τις λεηλασίες και γενικά την εκθεμελίωση του ελληνικού στοιχείου από την Κωνσταντινούπολη. Ο πονηρός αντιπρόσωπος της τουρκικής αριστεράς προσπάθησε να υποδείξει και κάποια ταξική διάσταση στα πράγματα,  ότι η ελληνική κοινότητα ήταν εύπορη και προκάλεσε την ταξική αντιπαράθεση των λαϊκών στρωμάτων και ότι αυτό εξηγεί τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 1955. Ο Γλέζος του είπε αμέσως: Γιατί αυτή η ρατσιστική κατεύθυνση της ταξικής αντίθεσης, γιατί αποκλειστικά εναντίον των Ελλήνων, δεν υπήρχαν και πλούσιοι Τούρκοι στην Κωνσταντινούπολη να ορμήσουν εναντίον και αυτών;  Ο Γλέζος είναι τίμιος και έξυπνος, σκέφτομαι όμως ότι, αν αυτή η ανοησία του Τούρκου αριστερού ειπωθεί σήμερα, πολλοί λεγόμενοι προοδευτικοί, ημιμαθείς της μπροσούρας και του επαρχιωτισμού, θα την εγκολπωθούν αμέσως και θα την αναπαράγουν.

6.    Ο νεαρός αμφισβητίας της Λευκωσίας, που συχνάζει στα στέκια όπου μαζεύονται οι συνήθεις ηλίθιοι του νεοκυπριακού χώρου. Παραπονιέται με οργή για τις καμπάνες της Κυριακής και της Ανάστασης, καταπιέζουν τα ανθρώπινα δικαιώματά μου, τονίζει, κάθε χρόνο μεσάνυκτα Σαββάτου της Ανάστασης ή την  Κυριακή αρχίζουν τα ντιγκ νταγκ, με ποιο δικαίωμα; μπορεί να θέλω  να κοιμηθώ, μου στερούν την ησυχία μου κ.λπ. κ.λπ. Όταν συμπλέοντας μαζί του τονίζεις τις φωνές του Χότζα, τρεις φορές την ημέρα, που ξεκουφαίνουν τη Λευκωσία καθημερινώς και ότι πρέπει να μπει ένα τέλος σ’ αυτό, σε κοιτάζει καχύποτα, σαν να είσαι εκπρόσωπος του ρατσισμού. Οι νεοκύπριοι δεν είναι μόνο ηλίθιοι και επαρχιώτες, αποτελούν τη μαγιά για τους υπήκοους/ραγιάδες της μέλλουσας τουρκοκρατίας.

7.       Όταν θα πήγαινε στην Αμερική ο Λιάκος και μερικοί άλλοι ομόφρονές του, εγώ  ανησύχησα και, σχεδόν έντρομος, τους έστειλα μήνυμα να μην πάνε, γιατί υπήρχε κίνδυνος  να πάθαιναν κλονισμό, κυριολεκτικά να κατέρρεαν. Διότι οι εν λόγω ταξιδιώτες προς την Αμερική είχαν ξεσπαθώσει τόσες φορές εναντίον του εθνικισμού, της προβολής της ελληνικής σημαίας κ.λπ. Και στην Αμερική η προβολή της αμερικανικής σημαίας είναι εκατονταπλάσια της προβολής της ελληνικής σημαίας η οποία γίνεται στον ελληνικό χώρο. Χαρακτηριστικά στο Άμχερστ, στο σούπερ μάρκετ όπου ψώνιζα, μέτρησα 137 αμερικανικές σημαίες. Πριν μπεις μια μεγάλη αμερικανική σημαία στον ιστό και δύο άλλες  κολλημένες στον τοίχο, στο ταμείο μια πάνω από τον ταμία και δυο χιαστί κάτω, τα διάφορα τμήματα της υπεραγοράς, κρέατα, κονσέρβες, λαχανικά κ.λπ. οριοθετούνταν με μια μέτρια αμερικανική σημαία, σε κάθε κασόνι μια μικρή σημαία. Μιλάμε για ένα μικρό σούπερμάρκετ και για 137 σημαίες. Το ίδιο σε κάθε τάξη των αμερικανικών σχολείων κ.λπ. Υπήρχε, λοιπόν, ο κίνδυνος, ο Λιάκος και η παρέα του, βλέποντάς τα αυτά,  να οδηγούνταν σε χαρακίρι ή αυτοπυρπολισμό, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την εθνικιστική παράκρουση με την τόσο έντονη προβολή της αμερικανικής σημαίας. Όμως το δέχτηκαν ως φυσιολογικό, την αγία αμερικανική σημαία δεν τη θίγουμε. Επέστρεψαν στην Ελλάδα και συνέχισαν το παραμύθι για την εθνικιστική προβολή της ελληνικής σημαίας.

Είμαστε αθεράπευτα επαρχιώτες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: