ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΜΠΟΓΙΕΣ ΤΗΣ «ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ», ΑΝΑΙΜΙΑ ΚΑΙ ΜΠΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥ.ΡΙΖ.Α


 

Η Κύπρος ήταν πάντα  η σπερματοδόχος τριών ηπείρων και πέντε θαλασσών. Στρατεύματα και πειρατές εφορμούσαν, αποβιβάζονταν, έσφαζαν, λεηλατούσαν, λειτουργούσαν ως βιαστές. Έφταναν ακόμη και άλλοι κυνηγημένοι από τις γύρω χώρες, μετανάστες και άνθρωποι πεινασμένοι, και όλοι αυτοί έσπερναν παιδιά. Η Κύπρος μεγάλωνε αυτά τα παιδιά με φροντίδα, και με ήθος, έθος και συνήθεια ελληνική.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η επαρχία Πάφου όπου 7%, περίπου, του πληθυσμού έχει το στίγμα της «αταξίας του Φρίντριχ», που πολλές φορές οδηγεί στην επώδυνη ακινησία της μυοπάθειας. Τέτοια ασθένεια υπάρχει και σε μια περιοχή της Γαλλίας και όλα καταδεικνύουν ότι το στίγμα αυτό της «αταξίας του Φρίντριχ» μεταφέρθηκε από εκεί στην Κύπρο. Μεταφορείς οι Γάλλοι σταυροφόροι που στάθμευσαν κάποιο καιρό στην Πάφο και έσπειραν αρκετά παιδιά, είτε ως βιαστές κυρίως, είτε ως εραστές.

Η επαρχία Πάφου πάντοτε είχε μεγάλη συνεισφορά στους εθνικούς αγώνες του κυπριακού ελληνισμού, με αποστολές εθελοντών στους αγώνες της Ελλάδας, με νεκρούς, τραυματίες και φυλακισμένους στους αγώνες εντός της Κύπρου. Είμαστε η περιοχή της Κύπρου που είναι η πιο κοντά στην Ελλάδα, τόνιζαν με έπαρση οι Παφίτες, προς τους Κυπρίους των άλλων επαρχιών, την περίοδο της διεκδίκησης του αιτήματος της αυτοδιάθεσης, και ο Μητροπολίτης Πάφου, υποδεχόμενος περιηγητές από την Αρκαδία, τους χαιρέτησε με τη φράση: «καλωσορίζω τους μητροπολίτες». Στην παρατήρηση των Αρκάδων, γιατί τους ονομάζει έτσι αφού αυτός είναι ο μητροπολίτης, εκείνος απάντησε: Εσείς είσαστε οι μητροπολίτες, γιατί η μητρόπολη των Παφίων είναι η Αρκαδία, από εκεί ήρθαν  οι πρώτοι Έλληνες της περιοχής μας, μαζί με τον βασιλιά Αγαπήνορα.

Πού λοιπόν οι σταυροφόροι, οι εισβολείς, οι βιαστές και οι επιμειξίες μπροστά στην πολιτιστική ταυτότητα και το αίσθημα του συνανήκειν σε μια εθνότητα; Όλα πέφτουν κουρελιασμένα, και μένει η συνειδητή και καθαρή απόφαση της ένταξης και έκφρασης σε ένα γλωσσικό, πολιτιστικό και εθνικό σύνολο.

Ο Γάλλος συγγραφέας Ζακ Λακαρριέρ τόνισε εμφατικά: «Η Κύπρος είναι ένα ελληνικό νησί, εννοώ ένα νησί που η γλώσσα του και η κουλτούρα του υπήρξαν ελληνικές από τους αρχαιότερους σχεδόν χρόνους». «Τριάντα δύο αιώνες δεινά, λεηλασίες, κατοχές, κυριαρχίες, εισαγωγές ξένων γλωσσών, θρησκειών και πολιτισμών, δεν μπόρεσαν να παραμερίσουν τον πολιτισμό και τη γλώσσα της Κύπρου. Προσωπικά, βρίσκω το γεγονός εξωφρενικό, έστω και αν αυτή η συνέχεια κλονίζει ή αναιρεί ορισμένες γλωσσολογικές θεωρίες.»

Το αίσθημα του εθνικώς συνανήκειν είναι πολιτιστικό, γλωσσικό και ιστορικό και όσοι, λοιπόν, μιλούν για αιματολογική συνέχεια και για καθαρότητα της φυλής, όσοι μιλούν για «αίμα και τιμή», οπισθοδρομούν τα πράγματα στον αταβισμό, στον φυλετισμό,  τη στιγμή που οι αρχαίοι Έλληνες είχαν την πιο προωθημένη άποψη, θεωρούσαν την ταυτότητα του Έλληνα ως θέμα παιδείας και δεν έψαχναν να βρουν αιματολογικές συνέχειες και βιολογικά πρότυπα.

Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα των λινοβαμβάκων, των κρυπτοχριστιανών της Κύπρου, που λόγω της καταπίεσης της τουρκοκρατίας δήλωναν μουσουλμάνοι. Μελετώντας το φαινόμενο αυτό βλέπουμε πόση λίγη σημασία έχει η αιματολογική συνέχεια μπροστά στην απόφαση της ένταξης σε κάποιο εθνικό σχηματισμό. Λοιπόν, οι λινοβάμβακοι επίσημα ήσαν μουσουλμάνοι, όμως στο σπίτι ήξεραν ότι ήσαν χριστιανοί, αρκετοί, μάλιστα, είχαν βαφτιστεί κρυφά στην εκκλησία. Η μητρική τους γλώσσα ήταν η ελληνική, (τουρκικά μάθαιναν όταν πήγαιναν στο τουρκικό σχολείο, κάτι που άρχισε, κυρίως, κατά την περίοδο της αγγλοκρατίας), ήξεραν ακόμη ότι οι πρόγονοί τους ήσαν και επίσημα, και φανερά, Έλληνες χριστιανοί, πριν εκατόν ή εκατόν πενήντα χρόνια. Όταν ξεκίνησαν, με την υποκίνηση εκ μέρους της Άγκυρας και την ενίσχυση της αγγλικής πολιτικής, οι διακοινοτικές ταραχές στην Κύπρο, το 1958 και το 1963-1964, πολλοί από τους κρυπτοχριστιανούς ήσαν από τους πιο σκληρούς υπέρ των τουρκικών διεκδικήσεων, με φαινόμενα ακροτήτων και φανατισμού. Οι άνθρωποι αυτοί, την ώρα της σύγκρουσης και επιλογής, είχαν αποφασίσει και ξεκαθαρίσει ότι θα εντάσσονταν στο τουρκικό στρατόπεδο  και, ίσως, είχαν έντονη την επιθυμία να αποδείξουν (στους Τούρκους, κυρίως, αλλά και στους Έλληνες) με τεκμήρια την τελική τους επιλογή.

 Όσοι, λοιπόν, μιλούν για αίματα εθνικής καθαρότητας λένε ανοησίες, προάγουν τον πρωτογονισμό της σκέψης. Σήμερα πολλοί που έχουν ελληνική εθνική συνείδηση είναι απόγονοι ανθρώπων που πολέμησαν κάποτε τους Έλληνες και πολλοί κάτοικοι γειτονικών χωρών, που σήμερα εκφράζουν αντιπάθεια και αντιπαλότητα για την Ελλάδα, είναι απόγονοι Ελλήνων.

Με άλλα λόγια το «αίμα – τιμή» της Χρυσής Αυγής είναι ένα σύνθημα βλακώδες. Συμπληρωματικά, ως σπόνσορες της Χρυσής Αυγής, λειτουργούν και οι ανεγκέφαλοι διανοούμενοι του ΣΥΡΙΖΑ, που νομίζουν ότι κάθε αναφορά σε εθνικά θέματα θα μολύνει την ιδεολογική καθαρότητά τους, ότι αποτελεί έκφραση ρατσισμού και εθνικισμού. Η μια βλακεία συμπληρώνει την άλλη. Γιατί, αν το έθνος είναι κάτι νεκρό, πρέπει να ανασκουμπωθούμε όλοι για να το θάψουμε, δεν μπορούμε να ζούμε με τους νεκρούς. Νέκυες κοπρίων εκβλητότεροι, είπε ο μέγας Εφέσιος.

Όμως το έθνος είναι μια ζωντανή, ολοζώντανη, ιστορική κατηγορία, που ανασπειρώνεται, παράγει νέες εκφάνσεις και φαινόμενα, συντελεί στην επιλογή στάσεων,  νοοτροπιών και αποφάσεων. Και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να έχουμε πολιτική και για το έθνος. Πολιτική που θα εδραιώσει τη δημοκρατία, την ευημερία και κοινωνική του δικαιοσύνη, την πολιτιστική του άνθηση, την αξιοπρεπή συμπόρευση και συνεργασία του με τους άλλους λαούς.  Γιατί, ως διανοούμενος, αν δεν συνδιαλέγεσαι με αυτό που είναι η ζωντανή πραγματικότητα του καιρού σου είσαι ο ίδιος νεκρός. 

Πρέπει ακόμη να τονιστεί ότι σήμερα η ταυτότητα του εθνικώς συνανήκειν δεν είναι μόνο θέμα πολιτιστικής, γλωσσικής και ιστορικής ταυτότητας. Γιατί, την εποχή της πλανητοποίησης και των νέων δεδομένων, την εποχή που διακηρύσσεται η αρχή του αυτοκαθορισμού,  μπορείς να δηλώσεις Κούρδος, Πολωνός, Πετσενέγος, Γερμανός ή Αργεντινός και να γίνει αυτό αποδεκτό. Η ταυτότητα του Έλληνα είναι, λοιπόν, και μια απόφαση της συνείδησης και της ευθύνης. Δηλώνοντας Έλληνας παίρνεις στον ώμο σου ένα φορτίο και μια ευθύνη, μια Ιστορία και έναν πολιτισμό για να προχωρήσεις στην πορεία της ζωής σου. Αν το θέλεις.

Στην Κύπρο όλοι οι διεθνείς οργανισμοί, οι ΜΚΟ, επιχορηγημένα προγράμματα ξένων πανεπιστημίων, νεοκυπριακές συσπειρώσεις, ξένες πρεσβείες και οργανώσεις προωθούν και ενισχύουν τον εθνικό αποχρωματισμό των Κυπρίων, αποχρωματισμό που θα βοηθήσει και στην άδικη και ετεροβαρή λύση που μεθοδεύουν. Στην Κύπρο, η άρνηση της ελληνικής εθνικής ταυτότητας θα προκαλέσει τον μεγαλύτερο έπαινο και την επιβράβευση από τον διεθνή παράγοντα, την παγκοσμιοποιημένη κυρίαρχη ελίτ και όλους τους μηχανισμούς που αναφέραμε προηγουμένως, που θα μας θεωρούν, πια, ως τα καλύτερα, τα πιο προικισμένα και πειθαρχημένα παιδιά της υφηλίου.

 Όμως στην Κύπρο η πλειονότητα των κατοίκων δηλώνουν Έλληνες, σε πείσμα όλων αυτών των μεθοδεύσεων. Γιατί η συνείδησή τους δεν ανέχεται την πτώση και τη φθορά, δεν θέλουν να υποκύπτουν στον ετσιθελισμό της δύναμης και να συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις διαφόρων κέντρων εξουσίας. Γιατί είναι αξιοπρεπείς. Δηλώνουν Έλληνες και δεν δέχονται εκπτώσεις.

Σηκώνουν στον ώμο το φορτίο και την ευθύνη της ελληνικής εθνικής ταυτότητας στην Κύπρο και προχωρούν περήφανοι κι ωραίοι.

Advertisements

6 Σχόλια to “ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΜΠΟΓΙΕΣ ΤΗΣ «ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ», ΑΝΑΙΜΙΑ ΚΑΙ ΜΠΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥ.ΡΙΖ.Α”

  1. catrame Says:

    Ωραίο κείμενο, κ. Σάββα Παύλου.

  2. savvaspavlou Says:

    Αγαπητέ Γεώργιε, ευχαριστώ διά την αβροφροσύνην σας. Τα δέοντα εις την σύζυγον. Σάββας Τριμιθιώτης

  3. vimasaronikou Says:

    Άποψη με ευγενές πάθος και θάρρος αλλά και επίγνωση.
    Νίκος Καραβαζάκης.
    http://vimasaronikou.wordpress.com/2013/10/30/%ce%b1%ce%b9%ce%bc%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%cf%80%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%b5%cf%83-%cf%84%ce%b7%cf%83-%cf%87%cf%81%cf%85%cf%83%ce%b7%cf%83-%ce%b1%cf%85%ce%b3%ce%b7%cf%83-%ce%b1/

  4. Παναγιώτης κλεοβούλου Says:

    Φυλή και Έθνος. Μια απάντηση στον Σάββα Παύλου
    Monday, November 18, 2013, 23:05Εληνισμός, ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ42 viewsAdd a comment[Edit]

    Η εκτίμηση μας προς το πρόσωπο του Σάββα Παύλου είναι δεδομένη. Σε καιρούς χαλεπούς υψώνει το ανάστημα του και εκφέρει εθνικό αντικατοχικό λόγο. Είναι ωστόσο γεγονός ότι σε σχέση με τον Σάββα Παύλου αντικρίζουμε την πρόσφατη ιστορία της Κύπρου και ιδίως τα γεγονότα της περιόδου πριν από το 1974 από διαφορετική ιστορική οπτική γωνία. Αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός ότι σήμερα σε γενικές γραμμές οι επιδιώξεις μας ταυτίζονται και συνίστανται, στον παντί, τρόπω αγώνα για την αποτίναξη του κατοχικού ζυγού. Ο Σάββας Παύλου είναι Ελληνοκεντρικός, εκφέρει εθνοπρεπή λόγο και γι’ αυτό αισθανόμαστε την ανάγκη να απαντήσουμε σε πρόσφατο άρθρο του, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Πολίτης της Κυριακής. Στο εν λόγω άρθρο ο Σάββας Παύλου ασκώντας κριτική στην ιδεολογική αντίληψη της Χρυσής Αυγής και ευρύτερα του εθνικιστικού κινήματος, ότι το έθνος στηρίζεται πάνω στη βιολογική πραγματικότητα της φυλής, αντικρούει τούτο επιχειρηματολογώντας ότι το έθνος αποτελεί μόνο πολιτισμικό φαινόμενο, το οποίο εδράζεται στην ταυτότητα συνείδησης.

    Επικαλείται ως παράδειγμα προς τούτο, πρώτον το γεγονός ότι στην Πάφο παρατηρείται σε ποσοστό 7% του πληθυσμού ένα γονίδιο γαλλικής προέλευσης που προκαλεί μιας μορφής μυοπάθεια και το οποίο καταδεικνύει αντίστοιχο ποσοστό ξενικού αίματος στους Παφίτες, κάτι που, όπως ο κ. Παύλου υποστηρίζει, δεν τους εμπόδισε να είναι οι ακραιφνέστεροι Έλληνες στην Κύπρο και δεύτερο το γεγονός ότι οι πολυπληθείς λινοπάμπακοι, παρ’ ότι, κατ’ εκείνον Ελληνικής καταγωγής, επέλεξαν να ταυτιστούν συνειδησιακά με τον τουρκισμό κατά την αγγλοκρατία και εκδηλώνονται σήμερα ως φανατικοί τούρκοι.

    Αναμασά επίσης το τετριμμένο και παντελώς ανακριβές επιχείρημα ότι στην αρχαία ελληνική σκέψη έλληνας δήθεν εθεωρείτο όποιος είχε ελληνική παιδεία και όχι ελληνική καταγωγή. Τα επιχειρήματα του Σάββα Παύλου είναι έωλα και καταρρίπτονται αφ’ αυτών.

    Σ’ ότι αφορά το θέμα της Αρχαίας Ελλάδας, όλη η αρχαία Ελληνική γραμματεία καταδεικνύει ότι οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν το έθνος ως φυλετική πραγματικότητα που στηριζόταν στο αίμα, ήταν δε ακραιφνείς φυλετιστές και για να μην μακρηγορούμε παραπέμπουμε τον Σάββα Παύλου και οποιονδήποτε άλλο σε παλαιότερο άρθρο μας με τίτλο «Αρχαία Ελλάδα, αλλοδαποί και μετανάστευση» http://antistasi.org/?p=11936. Περιοριζόμαστε εδώ να αναφέρουμε την κλασσική θεωρία που δίδει ο Ηρόδοτος για το έθνος, ο οποίος ως πρώτο βασικό συστατικό του έθνους αναφέρει το όμαιμο.

    Σε ότι αφορά τα της Πάφου και της Κύπρου ευρύτερα: οι Παφίτες καθ’ όλη την ιστορία τους εκδηλώθηκαν ως ακραιφνείς Έλληνες ακριβώς γιατί στην τεράστια πλειοψηφία τους ήσαν καθαρού Ελληνικού αίματος ως απόγονοι Αρκάδων και η επιρροή ξένου αίματος σ΄ αυτούς παρέμεινε στα αμελητέα ποσοστά, που αναφέρει και ο Σάββας Παύλου στο άρθρο του. Η συνείδηση τους δηλαδή αντικατόπτριζε τη φυλετική τους σύσταση. Οι Παφίτες, μάλιστα, στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, θέλοντας να ξεχωρίσουν την ηθική υπόσταση κάποιου την ταυτίζουν με την φυλετική του καταγωγή και αυτό αντικατοπτρίζεται στην Πάφια ρήση: «ρώτα για γενιά και έγνοια μην έχεις». Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τον υπόλοιπο κυπριακό πληθυσμό και για να μην μακρηγορούμε παραπέμπουμε στο σχετικό άρθρο μας: «Η τουρκογενής καταγωγή του ΑΚΕΛ» http://antistasi.org/?p=28095

    Σε σχέση δε με τους λινοπάμπακους μάλλον ο κ. Σάββας Παύλου δεν είναι καλά ενημερωμένος. Μετά την τουρκοκρατία χωριά λινοπαμπάκων, πάνω από δέκα, τα οποία ήσαν ακραιφνώς ελληνικής καταγωγής, όπως π.χ. το Λιοπέτρι, η Ακρούντα κλπ επέστρεψαν στον Ελληνισμό και κατά τον αγώνα της ΕΟΚΑ έδωσαν ήρωες και μάρτυρες της ελληνικής ιδέας. Όσα χωριά λινοπαμπάκων δεν επέστρεψαν στον Ελληνισμό και εκδηλώνονται σήμερα ως ακραιφνείς τούρκοι ήταν ακριβώς τα χωριά των οποίων οι κάτοικοι ήσαν μεν εξισλαμισθέντες χριστιανοί όχι όμως Έλληνες αλλά Μαρωνίτες, Λατίνοι, Φράγκοι και λοιποί.

    Για να ενισχύσουμε την επιχειρηματολογία μας αναφέρουμε και δύο μικρά παραδείγματα από τον ευρωπαϊκό χώρο: στην Ισπανία οι κυρίως Ισπανοί (Καστιλλιάνοι) και οι Καταλανοί έχουν κοινό πολιτιστικό υπόβαθρο, την ίδια κουλτούρα, την ίδια καθολική θρησκεία, μιλούν συγγενείς λατινογενείς γλώσσες και από το 1489 έχουν ένα κοινό κράτος. Όμως σήμερα η τεράστια πλειοψηφία των Καταλανών επιθυμεί την απόσχιση της Καταλωνίας από την Ισπανία και την ανεξαρτητοποίηση της για ένα και μόνο λόγο, τη φυλετική διαφοροποίηση (τη διαφορά αίματος) Οι Ισπανοί (Καστιλλιάνοι) είναι κατά βάση απόγονοι Ιβήρων, οι δε Καταλανοί είναι απόγονοι του αρχαίου λαού των Κελτιβήρων, ο οποίος αναφέρεται στις Ρωμαϊκές πηγές και ο οποίος προήλθε από την ανάμιξη Κελτών και Ιβήρων.

    Στο Βέλγιο, όπου απειλείται η διάσπαση του ομοσπονδιακού κράτους, λόγω των διαφορών Φλαμανδών και Βαλλόνων, πρέπει να σημειωθεί ότι παρά τα κοινά πολιτισμικά στοιχεία (θρησκεία, κουλτούρα κλπ) οι διαφορές αυτών των δύο εθνοτικών στοιχείων παραμένουν αγεφύρωτες παρ’ ότι συμβιώνουν επί αιώνες στον ίδιο χώρο. Αυτό και πάλι οφείλεται στη διαφοροποίηση του αίματος. Δηλαδή οι Φλαμανδοί είναι κατά βάση γερμανογενείς (Τεύτονες) με κάποια Κελτική πρόσμιξη ενώ οι Βαλλόνοι είναι κατά βάση Κέλτες με κάποια γερμανική πρόσμιξη. Η διαφορά στα ποσοστά αίματος καθορίζει και τη διαφορετική εθνική συνείδηση. Και εάν κάποιος αντιτάξει σε τούτο ότι η διαφορά οφείλεται στη διαφορετική γλώσσα που μιλούν (οι Βαλλόνοι γαλλικά, οι Φλαμανδοί ολλανδικά) τούτο καταρρίπτεται από το γεγονός ότι οι Φλαμανδοί με τους Ολλανδούς παρ’ ότι μιλούν την ίδια γλώσσα, έχουν σαφή εθνολογική διαφορά και τρέφουν αβυσσαλέο μίσος ο ένας για τον άλλον (οποίος έχει επισκεφθεί τη περιοχή το γνωρίζει). Αυτό δε οφείλεται και πάλι στη διαφορά αίματος δεδομένου ότι οι Ολλανδοί είναι ένας λαός καθαρά γερμανικής (Τευτονικής ) καταγωγής και όχι μιγάδες.

    Άρα λοιπόν ο αγαπητός Σάββας Παύλου πρέπει να ξαναμελετήσει το όλο θέμα και να μην παραβλέπει στο μεταξύ και το γεγονός ότι όλοι οι εθνομηδενιστές, οι οποίοι επιχειρούν να κλείσουν το κυπριακό, το πρώτο πράγμα που θέλουν να πλήξουν είναι τη φυλετική καταγωγή των Κυπρίων.

    Οδυσσέας Διομήδους

  5. Παναγιώτης κλεοβούλου Says:

    Το άρθρο που σας αποστείλαμε θα το βρείτε εδώ: http://antistasi.org/?p=34323. Και απαντήστε μας κύριε Παύλου, γιατί πολεμάτε με τόση μανία τον εθνικισμό; Μας κάνει μεγάλη εντύπωση το γεγονός. Εθνικιστές δεν ήταν η ΕΟΚΑ;

  6. Γονιδιοφοβία Says:

    Παναγιώτη Κλεοβούλου. Λένε ότι οι ομοφοβικοί αντίδρουν με τον τρόπο που αντιδρούν γιατί κατά βάθος έχουν καταπιεσμένες ομοφυλοφιλικές τάσεις. Ίσως τα γονίδιά σου (για να απάντησω και εγώ με τον ίδιο ψευδο-επιστημονικό τρόπο) σε τρώνε και σένα εθνικίσταρε που η προ προ προ προ προ προ προ προ προ γιαγιά σου το έκανε με «ξένο». Αλλά φαντάζομαι έχεις ολόκληρο το γενεαλογικό σου δένδρο καταγραμμένο για 4000+ χρόνια έτσι; Ανθρωπολόγε της πολυθρόνας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: