ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΝΕΟΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΜΙΖΕΡΙΑΣ Ή από τον «ανθρώπινο πρόεδρο» στον «πρόεδρο που αναλαμβάνει τις ευθύνες του»

 

Η προσπάθεια για τη λοβοτομή του κυπριακού Ελληνισμού είναι συνεχής, οι ελίτ (κομματικές και κοινωνικές) προσπαθούν συνεχώς για την υποβάθμιση της σκέψης και της κριτικής ικανότητας των πολιτών. Περάσαμε μια ολόκληρη πενταετία με τον Χριστόφια να δηλώνει με κάθε ευκαιρία ότι είναι ανθρώπινος πρόεδρος, πρόεδρος με καρδιά. Ε, και; Σημασία είχε ποια πολιτική δρομολογούσε, πώς διαχειριζόταν τα θέματα, αν τα κατάφερνε, αν ήταν αποτελεσματικός επ’ αγαθώ του Κυπριακού και των Κυπρίων πολιτών.  Όμως παρά την εμφανή ανικανότητά του, τα λάθη και τις εγκληματικές παραλείψεις του, ο λαϊκισμός του αριστερού οπαδού ικανοποιούταν, γιατί, επιτέλους, είχαμε πρόεδρο με ανθρώπινο πρόσωπο!!!

Παρεμπιπτόντως πρέπει να αναφέρω ότι σε όλη αυτή τη φιλολογία της «ανθρωπιάς» και της «καρδιάς», από αξιοπρέπεια καλώς δεν μίλησαν οι ζώντες τέως πρόεδροι. Όμως έπρεπε κάποιος από την οικογένειά τους να τους προστατεύσει, να τους υπερασπιστεί και να ζητήσει εξηγήσεις, γιατί μετέφερε την αντίθεση και διαφορά από το επίπεδο πολιτικής επιλογής και φιλοσοφίας  σε επίπεδο προσωπικών αρετών. Δηλαδή ο Σπύρος Κυπριανού, ή ο Κληρίδης, ο Τάσος Παπαδόπουλος ή ο Βασιλείου ήταν ωμοί και απάνθρωποι και όταν πήγαιναν στο προεδρικό έπαιρναν μαστίγιο και κτυπούσαν αδιακρίτως εδώ και κει, και ευτυχώς που μας προέκυψε «πρόεδρος με καρδιά»;

Τέλος πάντων, με αυτά τα τερτίπια ικανοποιούνταν και ο λαϊκισμός της αριστεράς και η υποβάθμιση της κριτικής σκέψης. Τώρα, με την άνοδο του Νίκου Αναστασιάδη στον προεδρικό θώκο έχουμε άλλο κίνδυνο. Η κριτική σκέψη θα υποβαθμίζεται και η λοβοτομή θα επιτυγχάνεται με άλλες τεχνικές. Παρακολουθούσα σχετική εκπομπή στην τηλεόραση που, μετά το διάγγελμα του προέδρου για το φιάσκο με το Γιούρογκρουπ, ο ευρωβουλευτής του ΔΗΣΥ δήλωσε ότι είναι υπερήφανος για τον ηγέτη του γιατί «αυτός αναλαμβάνει τις ευθύνες του».

Ε και; Σημασία έχει γιατί τα έκανε σαλάτα, αν πήγε απροετοίμαστος, αν δεν κατάλαβε τη μηχανή που στηνόταν, γιατί δεν κατάφερε να απεγκλωβιστεί από την παγίδα. Ο Νίκος Αναστασιάδης απέτυχε παταγωδώς. Δέχτηκε να φέρει στην Κύπρο για ψήφιση ένα μνημόνιο στο οποίο καταστρατηγούνται βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, παραβιάζεται θεμελιώδης διάταξη του κυπριακού συντάγματος και του ευρωπαϊκού κεκτημένου, αποτελεί κάτι το πρωτοφανές στην ιστορία της Ευρώπης. Όμως, επειδή δήλωσε ότι αναλαμβάνει την ευθύνη για την κατάληξη, πρέπει να μείνουμε εκστατικοί και ενεοί;

Προεκτείνοντας τα πράγματα, μπρεχτικώ τω τρόπω, δηλαδή όπως ο Μπρεχτ εξόγκωνε ένα παράδειγμα για να γίνουν καλύτερα κατανοητές οι συμπαραδηλώσεις και οι αλληλουχίες του, αναφέρω  δύο παραδείγματα. Αν αύριο ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε κάποιο ευρωπαϊκό σώμα, τον πιέσουν να δεχτεί το ακόλουθο μέτρο: πριν από τη συνεδρία της Ευρωβουλής να μαστιγώνουν τους Κύπριους ευρωβουλευτές, και αυτός το δεχτεί δηλώνοντας ότι αναλαμβάνει την ευθύνη για την απόφαση, εμείς πρέπει να το χειροκροτήσουμε αυτό και έκθαμβοι να πούμε ότι να «έχουμε πρόεδρο που αναλαμβάνει τις ευθύνες του»;

Και αν, τώρα που έχει στο προεδρικό τον ανεκδιήγητο και ανιστόρητο Μακάριο Δρουσιώτη, σε επαφές του με την αγγλική κυβέρνηση τον πιέσουν και σε κοινή ανακοίνωσή τους καταδικάσουν τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 55-59 και τους ήρωες της Ε.Ο.Κ.Α. και αυτός διακηρύξει ότι αναλαμβάνει την ευθύνη για την κοινή ανακοίνωση, θα παραμείνουμε κεχηνότες και χάσκοντες για τον φοβερό ηγέτη που «ξέρει να αναλαμβάνει τις ευθύνες του»;

Με τον «πρόεδρο με ανθρώπινο πρόσωπο» γαργαλούσαν τον λαϊκισμό της αριστεράς, με τον «πρόεδρο που αναλαμβάνει τις ευθύνες του» θα γαργαλούν τη μαγκιά του οπαδού του ΔΗΣΥ, ότι έχει δυναμικό πρόεδρο.

Και στις δύο περιπτώσεις, εκείνο που διαφεύγει είναι η κριτική σκέψη, η κάλυψη των πάντων με ένα εύκολο συναισθηματισμό. Και επειδή η περίοδος Χριστόφια πέρασε ανεπιστρεπτί, ας κεντρώσουμε στα νέα φαινόμενα της αναστασιαδικής εποχής. Λοιπόν, δεν μας ενδιαφέρει αν δηλώνει ότι αναλαμβάνει τις ευθύνες του, σημασία έχει να είναι ικανός και αποτελεσματικός. Έξυπνος και μελετημένος. Και στην υπόθεση με το Γιούρογκρουπ σημείωσε μια εγκληματική αποτυχία.

Και η δουλειά των ανθρώπων που εξασκούν τη σκέψη τους είναι να κατανοήσουν τα αίτια, τι έπρεπε να γίνει, γιατί δεν έγινε, πως πρέπει να αποφευχθούν άλλες τέτοιες καταστροφικές ήττες. Και οι ευρωβουλευτές πρέπει να σταματήσουν να καμώνονται ότι μένουν έκθαμβοι γιατί ο πρόεδρος δήλωσε ότι «αναλαμβάνει την ευθύνη» και γενικά πρέπει να σταματήσουν να έχουν τη νοοτροπία ότι δίνουν καθρεφτάκια στους ιθαγενείς της ζούγκλας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: