Η υπονόμευση των δημοσκοπήσεων

 

Πολύ δυσαρεστήθηκε ο γνωστός εκλογολόγος κ. Παναγόπουλος, γιατί διαψεύστηκαν οι δημοσκοπήσεις όλων –και οι δικές του-, ακόμη και οι δημοσκοπήσεις εξόδου, που συνήθως πλησιάζουν πιο πολύ τα αποτελέσματα της κάλπης. Μιλάμε για τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών της Κύπρου (2013).

Άλλα ψήφιζαν μέσα στο εκλογικό κέντρο οι Κύπριοι πολίτες και άλλα δήλωναν στην έξοδο, στους εκπροσώπους των δημοσκοπήσεων. Και γελοιοποιήθηκαν όλοι οι καταμετρητές της δημόσιας γνώμης και οι υπεύθυνοι των δημοσκοπήσεων εξόδου –οι χειρότεροι εκείνοι του ΡΙΚ-, που με το γνωστό υφάκι του κατέχοντος, που ξέρει περισσότερα από τους άλλους, μας ανακοίνωναν με έπαρση ότι αυτό θα συμβεί οσονούπω, η καταμέτρηση των ψήφων θα επιβεβαίωνε αυτό που εκείνοι ήξεραν καλύτερα και μάλιστα το ήξεραν πρώτοι.

Και το βράδυ της Κυριακής, με αφορμή την παραπλανητική στάση των Κυπρίων για το τι ψήφισαν, ο κ. Παναγόπουλος εξεφώνησε, από την εκπομπή του Σίγμα για τις εκλογές, ένα λογύδριο για την αναγκαιότητα της ειλικρίνειας στις δημοσκοπήσεις και ότι κι αυτές είναι εργαλείο για επισκόπηση και γνώση της κοινωνίας

Πάντως εγώ πολύ το χάρηκα με αυτή τη στάση των Κυπρίων. Και πολλές φορές που με παίρνουν σπίτι για δημοσκοπήσεις, κάποτε αρνούμαι να απαντήσω ή λέω ότι μου κατέβει ή, ακόμη, τους λέω να γράψουν τα αντίθετα από αυτά που πιστεύω. Υπάρχει και μια θεωρητική τοποθέτηση για τη στάση αυτή, κι ας νομίζει ο κ. Παναγόπουλος ότι οι δημοσκοπήσεις είναι ένα εργαλείο γνώσης, δηλαδή κάτι το άγιο που πρέπει να το σεβόμαστε και να υπακούμε στις λογικές του.

Υπάρχει και η άλλη άποψη, που βλέπει τις δημοσκοπήσεις ως ένα εργαλείο χειραγώγησης και κατεύθυνσης της κοινής γνώμης, που δίνουν στους έχοντες και κατέχοντες, αυτούς που διαθέτουν τον πλούτο, τη δύναμη και τα μέσα να κάνουν δημοσκοπήσεις (δηλαδή: κρατική εξουσία, κόμματα, μεγάλες εταιρείες), ένα όπλο για περισσότερο έλεγχο. Εκείνοι έχουν ένα εργαλείο που ενισχύει τη γνώση και τη δύναμή τους, ο πολίτης δεν μπορεί να κάνει τις δικές του δημοσκοπήσεις και  μένει ακόμη πιο έκθετος και απογυμνωμένος. Ακόμη οι δημοσκοπήσεις δεν είναι αθώες, ο χρόνος διεξαγωγής τους, η σύνθεση του ερωτηματολογίου, ο τρόπος υποβολής των ερωτήσεων, η επιλογή των ανθρώπων που θα απαντήσουν, τα μαγειρέματα που κάποτε επιβάλλονται για να βγουν τα επιθυμητά ποσοστά κ.λπ. κ.λπ. δείχνουν και την πιο σκοτεινή πλευρά του θέματος.

Αυτή η θεωρητική θέση, για το θέμα της χειραγώγησης που επιτελούν οι δημοσκοπήσεις, επιβάλλει και ανάλογη ανατρεπτική τακτική. Στο μυθιστόρημα Αύριο κλάδεμα…, που βγήκε στην Αθήνα το 2009, από τις εκδόσεις Κουκκίδα, από το κεφάλαιο ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ αναφέρονται και τα ακόλουθα:

“Και μην απαντήσει κανείς κανονικά σε δημοσκοπήσεις κι ερωτηματολόγια. Παραπλανήστε τους με κάθε τρόπο. Έτσι “σας άρεσε η πτήση, η εκπομπή, το φαΐ, το κατάστημα;” “που εντοπίζετε αδυναμίες, κενά, παραλείψεις;” “ποιον θα ψηφίσετε στις εκλογές;” “γιατί;” “τι προτείνετε;” και όλα τα σχετικά, γράψτε το αντίθετο, γράψτε ό,τι σας κατέβει. Ποια στήλη της εφημερίδας σάς αρέσει περισσότερο; Γράψτε γι’ αυτήν που γράφει ο πιο ηλίθιος. Σ’ αυτό το θέμα η στάση μας πρέπει να είναι εντελώς αντίθετη, μη δίνετε την αλήθεια σας, μην τους βοηθάτε για να σας κατέχουν καλύτερα.”

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: