Αχ, πόσο αγαπώ τις αγγλικές βάσεις!!!

 

ΑΧ, ΠΟΣΟ ΑΓΑΠΩ ΤΙΣ ΑΓΓΛΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ!!!

Νίκος Κατσουρούδης, Πέμπτη τάξη,

Δημοτικό Σχολείο Κοκκινοτριμιθιάς Α’

 

Ο παππούς μου γεννήθηκε το 1941, στις 14 Απριλίου. Εγώ γεννήθηκα με το Κόμμα, μας λέει κάθε τόσο. Ελπίζω να μη σκεφτείτε τώρα ποιο κόμμα, γιατί ένα είναι το κόμμα, το  κόμμα του λαού και της προόδου. Και ο πατέρας μου και εγώ μεγαλώσαμε στις κατασκηνώσεις της ΕΔΟΝ και στις γιορτές της, όπου μαθαίναμε τόσα για τον Λένιν και τον Ιωσήφ.

Κι ο πατέρας μου προχτές ήταν θυμωμένος με το άρθρο του Παπαλαζάρου, ενός Ακελικού που επιχειρηματολογούσε ότι το ΑΚΕΛ χαρακτηρίζεται από τη γνήσια πάλη του εναντίον των αγγλικών βάσεων.

Επιτέλους, πρέπει να σταματήσει αυτό το παιγνίδι, φώναζε.  Ήμασταν εναντίον του αγώνα της ΕΟΚΑ και πάμε στον Αυξεντίου και βάζουμε στεφάνι, ήμασταν εναντίον της Ένωσης και έως το 1974 λέγαμε «αμετάθετος σκοπός μας η Ένωση», θέλαμε να κλείσουμε το Κυπριακό με τους Τούρκους από το 1974 και ίσαμε σήμερα λέμε για επιστροφή των προσφύγων στα σπίτια τους και άλλα απαράδεκτα και εθνικιστικά. Και με τις Bάσεις τώρα, τι έχουν πάθει οι δικοί μας; Τι έχουν οι Βάσεις και μας πειράζουν;

Και μου εξήγησε πολλά και διάφορα για τη διγλωσσία του κόμματος, που άλλα πιστεύει και άλλα ρητορεύει. Και για τις αγγλικές Βάσεις, μου είπε αρκετά, από πολιτικά και άλλα, μέχρι και για τις θέσεις εργασίας που προσφέρουν. Ένα με έκανε να φρικιάσω από συγκίνηση, σχεδόν να δακρύσω όταν το άκουγα. Ήταν μετά το ’74 και την τουρκική εισβολή (ή την ειρηνευτική επέμβαση των Τούρκων -ας μη μπαίνουμε σε αντιπαραθέσεις τώρα, η Ιστορία θα αποφασίσει) και αναμενόταν η επιστροφή του Μακαρίου στην Κύπρο, που έπρεπε να πειστεί ή να πιεστεί για κάποιες δηλώσεις και παραδοχές  συμβιβαστικές, που θα βοηθούσαν στις επαφές και συνομιλίες με τους Τούρκους.

Η Κύπρος ήταν απομονωμένη αεροπορικά τότε, με την καταστροφή του μοναδικού αεροδρομίου της από την τουρκική αεροπορία, και για να φύγεις από το νησί έπρεπε να μπεις σε κάποιο καράβι. Κι όμως ένα αεροπλάνο της Αγγλικής Βασιλικής Αεροπορίας προσγειώθηκε στις αγγλικές βάσεις  και παρέλαβε τον Γενικό Γραμματέα του ΑΚΕΛ Εζεκία Παπαϊωάννου και τη συνοδεία του και τους μετέφερε στο Λονδίνο. Προσγειώθηκε ειδικά γι’ αυτούς και σε τέσσερις ώρες βρίσκονταν στην αγγλική πρωτεύουσα. Έκαναν τις επαφές τους με τον Μακάριο, του είπαν και του έγραψαν πολλά για να τον πείσουν. Ύστερα τους παρέλαβε πάλι το αεροπλάνο της Αγγλικής Βασιλικής Αεροπορίας και τους έφερε πίσω στην Κύπρο. Ο σερ ΄Ολβερ ύπατος Αρμοστής της Αγγλίας στην Κύπρο, η ίδια η αγγλική κυβέρνηση, οι αγγλικές βάσεις, η αγγλική αεροπορία, Θεέ μου! ολόκληρος ο μηχανισμός της Αγγλίας στην υπηρεσία του κόμματος. Αυτά γίνονται όταν είσαι κόμμα έξυπνο και επαναστατικό!!

Ο πατέρας θυμήθηκε το σφραγισμένο τρένο του Λένιν, που του πρόσφεραν οι Γερμανοί, και το οποίον τον έφερε πίσω στη Ρωσία για να ξεκινήσει την Eπανάσταση. Και οι δικοί μας στο ΑΚΕΛ σαν τον Λένιν ήταν, μου είπε, ξέρουν να χρησιμοποιούν τα πάντα για να επιτύχουν τα επαναστατικά τους σχέδια. Και να σκεφτείς, την ίδια εποχή, όλοι θέλανε να πάνε κάπου για επαφές για το Κυπριακό, γιατί οι εξελίξεις ήταν τόσο δραματικές, όμως  κανένας δεν είχε το προνόμιο της αεροπορικής μεταφοράς, μόνο με πλοίο ή κολυμπώντας μπορούσες να φύγεις από την Κύπρο. Όμως η ηγεσία του δικού μας κόμματος, του κόμματος της εργατιάς και της προόδου, τα κατάφερε. Κι ο Λυσσαρίδης αναχώρησε για επαφές στην Ελλάδα, την ίδια πάνω κάτω εποχή, όμως πήγε με κάποιο σαπιοκάραβο, έκανε δυόμιση μέρες για να φτάσει στην Αθήνα, οι δικοί μας ήταν στο Λονδίνο σε τέσσερις ώρες.

Ήταν 17 Νοεμβρίου 1974, ένα χρόνο ακριβώς μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, όταν το αεροπλάνο της ΡΑΦ απογειωνόταν από τις αγγλικές Βάσεις, για να μεταφέρει την ηγεσία του ΑΚΕΛ και να εξυπηρετήσει το κόμμα της εργατιάς και τους στόχους του. Στους δρόμους της Αθήνας γινόταν τότε η μεγαλύτερη διαδήλωση εναντίον της Χούντας και της αγγλοαμερικανικής συνωμοτικής εμπλοκής, υπέρ του πνεύματος της εξέγερσης  και υπέρ της Κύπρου κ.λπ. κ.λπ.

Οι δικοί μας, στις 17 Νοεμβρίου 1974, με ένα υπερσύγχρονο και ανατρεπτικό πνεύμα, συντόμευαν τις αποστάσεις, χρησιμοποιούσαν τις αγγλικές Βάσεις για να επιτύχουν τον επαναστατικό τους στόχο.

Όλα αυτά με κάνουν να δω τις αγγλικές Βάσεις με άλλο μάτι και να κλείσω την έκθεσή μου με την απλή και γνήσια αναφορά που εκφράζει η παιδική μου ψυχή:

Αχ, πόσο αγαπώ τις αγγλικές Βάσεις!

 

Νίκος Κατσουρούδης

Πέμπτη τάξη, Δημοτ. Σχολείο Κοκκινοτριμιθιάς Α’

(και διά την αντιγραφή Σάββας Ερυθροτερμινθεύς)

 

 

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Αχ, πόσο αγαπώ τις αγγλικές βάσεις!!!”

  1. Πόπη Μουπαγιατζή Says:

    Μην παραλείψουμε και τη συνεισφορά των Βάσεων στον εμπλουτισμό της γλώσσας μας και στην αύξηση κατά ένα μήνα του χρόνου. Πρόσφατη τηλεοπτική διαφήμιση της Αστυνομίας των Βάσεων, μας καλούσε να γιορτάσουμε μαζί τους στις 7 Οκτωμβρίου (sic). Και έπαιζε αυτή η διαφήμιση βδομάδες ολόκληρες στα κυπριακά κανάλια, και κανείς δεν συγκινήθηκε… Νέα λέξη, δέκατος τρίτος μήνας στο ημερολόγιο! Δεν μένει παρά να αναφωνήσουμε κι εμείς «Αχ, πόσο αγαπώ τις αγγλικές βάσεις!»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: