ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΟΥΝ ΤΙΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ Η κ. ΛΗΔΑ ΚΟΥΡΣΟΥΜΠΑ ΚΑΙ Η κ. ΣΤΕΛΛΑ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ

Παραθέτουμε και τα τρία σημειώματα για τις απαράδεκτες ενέργειες των κκ Κουρσουμπά και Κυριακίδου

1

ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΟΥΝ ΤΙΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ Η κ. ΛΗΔΑ ΚΟΥΡΣΟΥΜΠΑ ΚΑΙ Η κ. ΣΤΕΛΛΑ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ

Θα μιλήσω εν παραβολαίς.

Παραβολή Α.

Μια νύχτα βαρέθηκα να σηκωθώ για να πάρω ένα ποτήρι νερό για το αντιβιοτικό και κατάπια το χάπι χωρίς νερό. Το πρωί σηκώθηκα με πόνο στον λαιμό και έτρεξα  στον ωτορινολαρυγγολόγο.

-Κύριε, μου είπε, κινδύνεψες με οισοφαγίτιδα, γιατί το χάπι κόλλησε εκεί στον λάρυγγα, άρχισε να λιώνει και οι ουσίες του να επενεργούν γύρω, παρ’ ολίγο να σου τρυπήσουν τον οισοφάγο. Αφού έκανε τα αναγκαία  ιατρικά (αφαίρεση υπολειμμάτων χαπιού και καθαριότητα της περιοχής) και έληξε, ευτυχώς, η περιπέτειά μου, γύρισε και μου είπε αυστηρά.

-Παρακαλώ να επιστρέψεις το πτυχίο σου στο Πανεπιστήμιο, για τα περαιτέρω.

Νόμιζα ότι αστειευόταν, όμως συνέχισε πιο έντονα.

-Δεν επιτρέπεται άνθρωπος με πανεπιστημιακό δίπλωμα να παίρνει το χάπι του χωρίς νερό. Εσύ την έκανες αυτή τη βλακεία, πρέπει, λοιπόν, να επιστρέψεις το πτυχίο σου στο Πανεπιστήμιο, και αυτοί θα αποφασίσουν κάποιο αντίτιμο, κάποιο κόστος που πρέπει να καταβάλεις για να το πάρεις πίσω πάλι. Π.χ.  να δώσεις εξετάσεις σε τρία μαθήματα και όταν γράψεις καλά να σου επιστρέψουν το δίπλωμα.

Είδε το βλέμμα μου που συνέχιζε να παραμένει απορημένο και ξανατόνισε: Κύριε επιτέλους να μάθουμε ότι πρέπει να υπάρχει κάποιο κόστος για τα λάθη και τις βλακείες που κάνουμε.

Έφυγα με ένα μεγάλο μάθημα. Γιατί, ευτυχώς, στην Κύπρο υπάρχουν αξιοπρεπείς και άξιοι γιατροί. Το μάθημα ήταν απλό. Πρέπει να υπάρχει κάποιο κόστος για τις βλακείες και τα λάθη που κάνουμε.

 

Παραβολή Β’

Ένας καθηγητής στα σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης ήταν ανεκδιήγητος, αμαθής, προκλητικός και με ανεπίτρεπτη συμπεριφορά. Χαρακτηριστικά, κάποτε είπε σε μαθήτρια του, που ήταν στο πρώτο θρανίο: «φύγε εσύ από δω, που είσαι χοντρή», «κι έλα εσύ που είσαι όμορφη» είπε σε άλλη. Αν δεν το πιστεύετε αυτό που σας διηγούμαι, υπάρχουν οι σχετικοί φάκελοι στο αρχείο του Υπουργείο Παιδείας προς επιβεβαίωση.  Όταν άκουσα αυτή την είδηση, σκέφτηκα το κορίτσι που το απέπεμψε από την πρώτη θέση, το οποίο θα πλήρωνε ψυχολογικά για όλη του τη ζωή τη βλακεία αυτού του κτήνους/καθηγητή, και είπα: «δεν γίνεται άλλο, αυτός ο άνθρωπος πρέπει να φύγει από την εκπαίδευση». Μόλις το είπα, ένας προοδευτικιάρης συνάδελφος με κοίταξε επιτιμητικά.

-Μα θα του στερήσουμε το ανθρώπινο δικαίωμα της εργασίας;

-Κανείς δεν του στερεί το ανθρώπινο δικαίωμα της εργασίας. Αυτός  ο ανεκδιήγητος μπορεί να γίνει αχθοφόρος, ναυτικός, βουλευτής και όλα τα άλλα επαγγέλματα. Στην τάξη όμως δεν πρέπει να ξαναμπεί. Γιατί  υπάρχει και ένα βασικό ανθρώπινο δικαίωμα των παιδιών: Να διδάσκονται από καλούς και άξιους δασκάλους.

Έτσι το Υπουργείο τον απέλυσε και γλίτωσαν τα παιδιά.

Πρώτο επιμύθιο:

Καλώ την κ. Λήδα Κουρσουμπά και την κ. Στέλλα Κυριακίδου να υποβάλουν τις παραιτήσεις τους, η πρώτη από Επίτροπος Προστασίας Δικαιωμάτων Παιδιού και η δεύτερη από Βουλευτής. Οι ενέργειές τους για το σβήσιμο των ονομάτων των γονιών από τις ταυτότητες και τα απολυτήρια των σχολείων καταστρατηγεί ένα βασικό ανθρώπινο δικαίωμα των παιδιών να έχουν συνεκτικούς δεσμούς, να έχουν ταυτότητα, να έχουν μνήμη, ύπαρξη και ιστορία. Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες φασιστοειδείς ενέργειες για την μετατροπή των παιδιών και των μελλοντικών πολιτών σε άχρωμο, άοσμο, και άγευστο μαζοπολτό.

Το θέμα έχει ποικίλες προεκτάσεις  και θα συνεχίσουμε αύριο. Αυτές οι λογικές της ισοπέδωσης και του τεχνοφασισμού είναι και οι πιο επίφοβες γιατί ξεγελούν με πονηρούς τρόπους τις αντιστάσεις των πολιτών. Η βλακεία και οι ύποπτες πολιτικές για να περάσουν έχουν πολλά εύηχα ονόματα και καλύπτονται από ελκυστικά χρώματα. Ας τις αποκαλύψουμε, συντελώντας έτσι στην κατανόηση των νέων καιρών και στην κοινωνική αυτογνωσία μας.

Αύριο, λοιπόν, θα συνεχίσουμε. Μέχρι τότε εύχομαι να ακουστεί ότι υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους οι κυρίες Κουρσουμπά και Κυριακίδου. Δηλαδή προσχώρησαν στο στρατόπεδο των ανθρώπων που αποδέχονται τη θεμελιώδη αρχή: ότι πρέπει να υπάρχει κόστος για τα λάθη και τις ζημιές που κάναμε. Και έκαναν μεγάλη ζημιά στα παιδιά και στην κοινωνία ευρύτερα.

2.

ΕΝΤΟΛΕΣ ΛΗΔΑΣ ΚΟΥΡΣΟΥΜΠΑ ΚΑΙ ΣΤΕΛΛΑΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ ΠΡΟΣ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

  1. ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ  ΜΕ ΜΑΤΟΓΥΑΛΙΑ .

Σύμφωνα με εντολή της κας Λήδας Κουρσουμπά και της κας Στέλλας Κυριακίδου, όλοι οι μαθητές και οι μαθήτριες από αύριο θα πρέπει να προσέρχονται στο σχολείο τους με γυαλιά μυωπίας. Όπως επεξήγησαν: Μας το ζήτησαν οι γονείς μαθητών και μαθητριών που έχουν μυωπία και νιώθουν μειονεκτικά, πολλοί συμμαθητές τους τους φωνάζουν με απαξιωτικό τρόπο:  «ρε στραβούλιακα» ο ένας, «ρε μύωπα ο  άλλος». Για τον λόγο αυτό, για να μη δημιουργούνται αισθήματα μειονεξίας, όλοι θα φορούν ματογυάλια, εκείνοι που δεν έχουν μυωπία θα φορούν ματογυάλια από σκέτο τζάμι, έτσι θα έχουμε πλήρη ομοιομορφία και θα αποφεύγονται οι διακρίσεις.

2. ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΕ ΤΟ ΠΟΔΙ ΣΤΟ ΓΥΨΟ

Για τους ίδιους λόγους, μαθητές και μαθήτριες θα έχουν το ένα πόδι ή το ένα χέρι στο γύψο. Κάθε μέρα σε όλα τα σχολεία υπάρχουν μαθητές που λόγω ατυχημάτων προσέρχονται με πόδια και χέρια στο γύψο, κυκλοφορούν με δεκανίκια, γίνονται, κάποτε, αντικείμενα πλάκας, αισθάνονται μειονεκτικά. Αν όλοι οι μαθητές έχουν κάτι στο γύψο, έστω και αν δεν έχουν κτυπήσει, θα υπάρχει εκείνη η σχολική κοινότητα που ζει χωρίς διακρίσεις.

3. ΟΧΙ ΟΝΟΜΑΤΑ, ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΘΑ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ

Επειδή υπήρξαν παράπονα από αλλόθρησκους και αλλοεθνείς γονείς μαθητών ότι τα παιδιά τους που φοιτούν σε κυπριακά σχολεία μειονεκτούν γιατί έχουν ονόματα όπως Ισμαήλ και Χασάν, ενώ η πλειονότητα έχει ελληνικά ονόματα και ακούς συνέχεια Λήδα και Στέλλα και Ανδρέας και Βασίλης, όλοι οι μαθητές θα αποκαλούνται πια με αριθμούς.

Τα προηγούμενα αποτελούν πρόταση για τη συγγραφή επιθεωρησιακού νούμερου,  γιατί η τρέλα στην Κύπρο δεν έχει όρια. Προεκτείνοντας τα πράγματα, όπως έκανε ο Μπ. Μπρεχτ, δίνοντας σε εξόγκωση τις λογικές ενός φαινομένου, συντείνεις στην αποκάλυψη των υπόγειων αλληλουχιών του και την καλύτερη κατανόησή του.  Μπρεχτικώ τω τρόπω, λοιπόν, γράφτηκε το προηγούμενο. Οφείλω να ομολογήσω ότι δείλιασα και δεν έβαλα το τελευταίο μέρος της επιθεώρησης: Οι κυρίες Κουρσουμπά και Κυριακίδου, με ένα πολυβόλο η κάθε μία, σκληρές και αποφασιστικές να θερίζουν τους γονείς των μαθητών. Όλους. Ξέρετε, θα επεξηγούν, υπάρχουν ορφανά παιδιά και για να μην υπάρχουν διακρίσεις αποφασίσαμε την ισότητα, δηλαδή όλα να γίνουν ορφανά.

Δυστυχώς στην Κύπρο ελλείπει το ανατρεπτικό χιούμορ και ο αποκαλυπτικός σαρκασμός, μας αρκούν κάποιες πατάτες νερόβραστες τηλεοπτικές. Ο τόπος είναι μικρός, ο φόβος φυλάει τα έρημα, ο καιροσκοπισμός ανθεί.

Το χτεσινό σημείωμα του ιστολογίου: Γιατί πρέπει να υποβάλουν τις παραιτήσεις τους η κ.  Λήδα Κουρσουμπά και η κ. Στέλλα Κυριακίδου καθώς και το σημερινό με τίτλο: Εντολές κας Λήδας Κουρσουμπά και κας Στέλλας Κυριακίδου προς τα σχολεία, γράφτηκαν ύστερα από την εξής εκπληκτική είδηση που διαβάσαμε στις εφημερίδες:

«Στην κατάργηση της αναγραφής των στοιχείων των γονέων από τις πολιτικές ταυτότητες φαίνεται να συμφωνούν μέχρι τώρα ο Επίτροπος Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα αλλά και η Επίτροπος Νομοθεσίας και Επίτροπος Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού. Έτσι το ενδεχόμενο της διαγραφής των ονομάτων των γονιών στην πολιτική ταυτότητα φαίνεται να είναι πλέον αρκετά μεγάλο και μάλιστα το θέμα έχει προωθηθεί από την περασμένη εβδομάδα στο Υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο είναι και το αρμόδιο για την περίπτωση.

Το όλο θέμα εξάλλου δεν αποκλείεται να προχωρήσει στις τελικές διαδικασίες πριν το τέλος του καλοκαιριού. Η υπόθεση ξεκίνησε από παράπονα μητέρων παιδιών μη αναγνωρισμένων από τον πατέρα τους, προς τη βουλευτή του ΔΗΣΥ, Στέλλα Κυριακίδου. Με επιστολή της προς την Επίτροπο Νομοθεσίας και Επίτροπο Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού Λήδα Κουρσουμπά, η κ. Κυριακίδου ζητούσε τη διερεύνηση του ενδεχομένου διαγραφής του ονόματος των γονιών από τις πολιτικές ταυτότητες»

Αλήθεια πόσα είναι τα παιδιά που δεν είναι αναγνωρισμένα από τον πατέρα τους; Εκατόν, Χίλια, πέντε χιλιάδες; Κάποιος, επιτέλους πρέπει να μας πληροφορήσει. Ας δεκτούμε το πιο υψηλό νούμερο και ας πούμε ότι είναι πέντε χιλιάδες. Από πού και ως που κάποιος, με φασιστικό τρόπο, να διαγράψει το όνομα των γονιών στις άλλες 850 χιλιάδες του πληθυσμού;

Πως έτσι εύκολα υπονομεύεις έθος, ήθος, συνήθεια που χαρακτηρίζει την κοινωνία μας, που τη σφραγίζει για αιώνες; Σωκράτης Σωφρονίσκου Αλωπεκήθεν (από τον Δήμο της Αλωπεκής) παρουσιάζουν όλες οι αρχαίες πηγές τον φιλόσοφο Σωκράτη, σήμερα, πιο σωστά θα λέγαμε Σωκράτης Σωφρονίσκου και Φαιναρέτης από τον δήμο της Αλωπεκής, τονίζοντας και το όνομα της μάνας του. Οι σύγχρονοι καιροί του τεχνοφασισμού θέλουν να περάσουμε στην απάλειψη των ιδιαίτερων οικογενειακών ονομάτων.

Ακόμη: Το στοίχημα της παιδείας και της κοινωνίας είναι να δεχτεί με τον σωστό τρόπο όλα τα παιδιά που έχουν κάποιο πρόβλημα, είτε είναι ορφανά ή με σωματικές αναπηρίες ή δεν είναι αναγνωρισμένα από τον πατέρα τους, να τα αποδεκτεί ως ισότιμα, χωρίς διακρίσεις, και όχι να καλύπτεις αυτό το θέμα με την ισοπέδωση. Ακόμη, το στοίχημα της παιδείας και της κοινωνίας είναι να δώσει σε αυτά τα παιδιά την επιπλέον προσοχή που χρειάζονται για να προχωρήσουν στη ζωή τους άξια και αυτόνομα. Κανένα παιδί δεν ευθύνεται γιατί ο ανεύθυνος και ασυνείδητος πατέρας του δεν το αναγνωρίζει, πρέπει λοιπόν η παιδεία και η κοινωνία να του δώσει τα εφόδια ο νέος να αντιμετωπίσει με ευθύτητα την κατάστασή του και να προχωρήσει  αυτάρκης και περήφανος. Μιλάμε για μια παιδεία που αντιμετωπίζει τον κάθε μαθητή ως ανεπανάληπτη  ύπαρξη και συντείνει στη μεγαλύτερη άνοδο της αυτοεικόνας του, καλλιεργεί το υψηλότερο επίπεδο αυτονομίας, που σέβεται και αναδεικνύει το πρόσωπο και δεν επιβάλλει φασιστικά ισοπεδωτικά μέτρα. Γιατί, ίσως και σήμερα, μπορεί να αποδειχτεί ότι από αυτά τα παιδιά, που δεν τα έχει αναγνωρίσει ο πατέρας τους, τα περισσότερα να το θεωρούν ως δεδομένο της ζωής τους, προχωρούν περήφανα και ωραία και δεν θέλουν να αφαιρεθούν από τα άλλα παιδιά τα ονόματα των γονέων για χατήρι τους. Γιατί είναι περήφανα.

Φυσικά όλα αυτά τα περίεργα, που επιβάλλονται σιγά σιγά, στοχεύουν στη μετατροπή της κοινωνίας σε ένα άχρωμο πολτό καταναλωτών, με ανάγκες που μπορούν να προβλεφθούν ή και να δημιουργηθούν και τις οποίες τα μεγάλα πολυεθνικά συγκροτήματα είναι έτοιμα για να τις ικανοποιήσουν, με τη συνεπακόλουθη κερδοφορία. Μας θέλουν, απλώς, χωρίς συνεκτικούς ιστούς και χωρίς ιδιαίτερα στοιχεία, μας θέλουν χωρίς μνήμη, συνείδηση και ιστορία, ένα μαζοπολτό.

Όμως θα συνεχίσουμε, το θέμα αποκαλύπτει πολλές παράπλευρες συνισταμένες του σύγχρονου βίου. Θα υπάρξει και τρίτο μέρος.

3.

ΤΡΙΤΟ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

 (Απαιτώντας την παραίτηση των κ.κ. Κουρσουμπά και Κυριακίδου)

Σε δύο προηγούμενα δημοσιεύματα, ασχοληθήκαμε με την προσπάθεια της Στέλλας Κυριακίδου και Λήδας Κουρσουμπά να αφαιρέσουν τα ονόματα του πατέρα και της μητέρας από τις ταυτότητες. Πιστεύω ότι διατυπώθηκαν τα βασικά επιχειρήματα, γιατί αυτή η ενέργεια είναι λανθασμένη και συντείνει στη δημιουργία του ανθρώπινου μαζοπολτού, που επιζητεί το διεθνές συγκρότημα εξουσίας. Πρέπει να συνεχίσουμε όμως, γιατί εντείνονται συνέχεια τέτοια απαράδεκτα φαινόμενα.

Τα περισσότερα κινήματα που γνωρίσαμε στη μεταπολεμική περίοδο (φεμινιστικό, οικολογικό, αντιρατσιστικό, ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.λπ.) μπόλιασαν θετικά την ανθρώπινη κοινωνία και συντείνουν σε μια νέα, διευρυμένη, αντίληψη των πραγμάτων. Όμως, στην εξέλιξη, μεταβάλλονται σε κινήματα ελέγχου, τιθάσευσης και χειραγώγησης της κοινωνίας στις κατευθύνσεις του «πολιτικώς ορθού». Γιατί, πια, υπάρχει το ιερατείο αυτών των κινημάτων, με πολλαπλές ωφέλειες (επιδοτήσεις, συμμετοχή σε ερευνητικά προγράμματα καθώς και σε ταξίδια και συνέδρια, μερίδιο προβολής στα ΜΜΕ, ένταξη του στο πολιτικό σύστημα και εξαγορά των δυνατοτήτων του αφού λειτουργεί ως ιμάντας μεταφοράς ψήφων στους πολιτικούς σχηματισμούς). Έτσι, πρέπει να τονίζουν την παρουσία τους ανακαλύπτοντας διάφορα καινούργια θέματα, για να βρίσκονται στο προσκήνιο. Ταλανίζουν την κοινωνία με ανθυπολεπτομέρειες, για να δείξουν ότι συνεχίζεται η δυναμική του κινήματός τους και η προσφορά τους, τη στιγμή που επιβάλλεται αναστοχασμός για την μέχρι τούδε πορεία ενός κινήματος και, το κυριότερο, ο εντοπισμός πια και των αρνητικών που προκάλεσε.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η εν πολλοίς θετική εμμονή για τα ανθρώπινα δικαιώματα προκάλεσε και κάτι αρνητικό, υποβάθμισε την ευαισθησία για τα συλλογικά δικαιώματα, όπως το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των λαών. Τώρα πια δεν υπάρχουν συλλογικές οντότητες, λαοί, έθνη, πόλεις, ενορίες, με δικά τους συλλογικά οράματα και δικαιώματα, αλλά μοναχικά άτομα. Ξυνὸν γὰρ ἀρχὴ καὶ πέρας ἐπὶ κύκλου περιφερείας, τόνισε ο μέγας Ηράκλειτος, και πολλά κινήματα, που ξεκινούν ριζοσπαστικά, καταλήγουν ιερατείο της συντήρησης και της καταπίεσης.

Και στην περίπτωση της κίνησης για τα δικαιώματα του παιδιού ήταν μεγάλη η συμβολή της στη διεύρυνση της ανθρώπινης σκέψης και ευαισθησίας για το θέμα αυτό. Αντί, όμως, να παραμείνει στα βασικά και κεφαλαιώδη των δικαιωμάτων των παιδιών, προχωρεί σε ανθυπολεπτομέρειες, γελοιοποιώντας εν τέλει αυτή τη σωστή κίνηση, ή, ακόμη, μέσα στο ζήλο και την μανία να ανευρίσκεται κάθε φορά και κάτι που θα τους επαναφέρει στην επιφάνεια της προβολής, αρχίζουν να εφευρίσκονται και πράγματα που είναι εναντίον των ίδιων των βασικών δικαιωμάτων του παιδιού. Ας θυμηθούμε εδώ τον Μεγάλο Ιεροεξεταστή του Ντοστογιέφσκι, που μανιασμένος για τον έλεγχο των μη, κατά αυτόν, ορθώς φρονούντων χριστιανών, είναι έτοιμος να θυσιάσει και τον ίδιο τον Χριστό. Και η Λήδα Κουρσουμπά και η Στέλλα Κυριακίδου είναι έτοιμες, για τα δήθεν δικαιώματα των παιδιών, να θυσιάσουν τα βασικότερα δικαιώματα των παιδιών, δηλαδή να έχουν συνεκτικούς δεσμούς, να έχουν προσδιορισμό οικογένειας και γονέων, να έχουν ταυτότητα και αναφορά, να μην είναι η ύπαρξη και η προσωπικότητά τους σαν οθόνη της τηλεόρασης όπου τα πράγματα εμφανίζονται και ξεβάφουν αμέσως.

Η σύγχρονη παιδαγωγική μιλά συνεχώς για την ανάδειξη των συνεκτικών ιστών, ότι στις διαλυτικές τάσεις του σημερινού τρόπου ζωής και στη σύγχρονη σχιζοφρένεια που απλώνεται επικίνδυνα, ένα βασικό θέμα που συντείνει στην ψυχολογική ισορροπία του παιδιού και του πολίτη είναι οι συνεκτικοί δεσμοί με τους γονείς, τους συγγενείς, τους φίλους, το σχολείο του, τη γειτονιά και τη συνοικία του, την πόλη και την πατρίδα του. Οι κυρίες Κυριακίδου και Κουρσουμπά θέλουν, δυστυχώς, να απαλείψουν τα ονόματα των γονέων από τις ταυτότητες και τα σχολικά έγγραφα των παιδιών.

Δεν είναι μόνο αυτό. Υπάρχει μια νέα αντίληψη για την κοινωνία, που θέλει να επιβάλει η νέα διεθνής τάξη πραγμάτων. Να ισοπεδώσει το κάθε τι, να επικρατήσει ο εκχρηματισμός των πάντων. Στον ελληνικό χώρο όλα, σχεδόν, τα έχουν καταφέρει, η μόνη που αντιστέκεται είναι η οικογένεια. Στην πορεία των ανώνυμων οικονομικών μεγαθηρίων της αμνησίας, ο μόνος θεσμός που αντιστέκεται είναι η οικογένεια -η οποία εξακολουθεί να εφαρμόζει το του Μαρξ για την μετακομμουνιστική κοινωνία. Ο καθείς ανάλογα με τις δυνατότητες του στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του, τόνιζε ο Κάρολος για το ιδεατό κοινωνικό σύστημα που θα επικρατήσει . Οι γονείς καταβάλλουν τα πάντα, από τώρα, γιατί έχουν αυτήν τη δυνατότητα και τα παιδιά παίρνουν σχεδόν τα πάντα σύμφωνα με τις ανάγκες τους. Η οικογένεια αποτελεί το μοναδικό, σχεδόν, θεσμό της πλήρους προσφοράς και της πλήρους ανιδιοτέλειας και συμπαράστασης, του μη εκχρηματισμού, το μόνο μετα-κομμουνιστικό κύτταρο της κοινωνίας. Οι γονείς ήταν περήφανοι για τα παιδιά τους και τα παιδιά περήφανα για τους γονιούς τους. Άρχισε εδώ και καιρό η κατεδάφισή αυτής της τάσης. Από την άλλη, ενώ η διεθνής ελίτ ισοπεδώνει, ταυτόχρονα λειτουργεί και για την ανάδειξή της μέσα από τον τονισμό της ταξικής διάστασης των πραγμάτων, με την καθιέρωσή της ότι είναι ανώτερη και ότι αυτή η ταξική ιεραρχία πρέπει να δομεί τις σκέψεις και τον σεβασμό των υπολοίπων, η κοινωνία πρέπει να υποκλίνεται και να σέβεται.

Ένα παράδειγμα αποτελεί η δημόσια παιδεία, ένα μεγάλο πολιτικό, κοινωνικό και πολιτιστικό αγαθό. Θα ήταν διαφορετική η μετεξέλιξη της κοινωνίας αν η δημόσια παιδεία παρέμενε σε υψηλά επίπεδα. Όμως έπρεπε να απαξιωθεί, και σ’ αυτό το σημείο βασικό ρόλο έπαιξαν οι διάφοροι προοδευτικώνυμοι καθηγητές και διανοούμενοι. Η απαξίωση της δημόσιας παιδείας και των ελληνικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα οδήγησε στην οικοδόμηση μιας νέας ταξικής ανωτερότητας και τονισμού αυτής της ανωτερότητας. Οι έχοντες και κατέχοντες αποστέλλουν τα παιδιά τους στα ακριβά ιδιωτικά σχολεία και μετά σε ευρωπαϊκά και αμερικανικά πανεπιστήμια και μένει η πλέμπα για το ελληνικό δημόσιο σχολείο και το ελληνικό πανεπιστήμιο. Οι ρηξικέλευθοι και επαναστάτες και δήθεν προοδευτικοί τα κατάφεραν να δημιουργήσουν τον νέο ταξικό διαχωρισμό.

Και στην περίπτωση της διαγραφής των ονομάτων των γονέων η λύση είναι πάλι ταξική. Όλοι, και στα σχολεία και παντού, θα γνωρίζουν αμέσως τα παιδιά των επωνύμων, των πολιτικών, των πλουσίων ενώ για την πλέμπα θα υπάρχει η ανωνυμία και το μαράζι. Μη γράφοντας τα ονόματα των γονέων στα σχολικά έγγραφα και στις ταυτότητες δημιουργούμε ένα κόσμο στον οποίο θα έχουν γονείς, θα έχουν αναφορά γονέων, τα παιδιά των επωνύμων και δεν θα έχουν γονείς και αναφορά γονέων τα κατώτερα στρώματα.

Ιδού, λοιπόν, ο νέος κόσμος, που ακόμη και το καθεστώς του 1984 του Όργουελ ωχριά μπροστά του. Γι’ αυτό και πιστεύω, πιο έντονα τώρα, ότι οι κυρίες Κουρσουμπά και Κυριακίδου πρέπει να υποβάλουν τις παραιτήσεις τους. Έκαναν μεγάλο κακό στα ανθρώπινα δικαιώματα των παιδιών και των άλλων πολιτών.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: