“Καρφώνω, καρφώνεις, καρφώνει”: Το νέο στάδιο της πολιτικής πρακτικής


Ο ξάδελφος μου ο Ανδρέας δεν χωνεύει τους γείτονες μας Δεμαρίτες. Κάθε λίγο και λιγάκι θα εκτοξεύσει εις βάρος τους ένα βαρύ χαρακτηρισμό, ένα σύνθημα κατεδαφιστικό και απαράδεκτο. Άνθρωπος εγώ της ηπιότητας και του πολιτικώς ορθού, τον ελέγχω και του κάνω αρκετές συστάσεις και παρατηρήσεις για τη νοοτροπία του. Ότι αναπαράγει αντιθέσεις και μίσος μεταξύ των γειτονικών χωριών και ότι οι κάτοικοι της γενέτειράς μας, της μοναδικής Ερυθροτερμινθίας, πρέπει, επιτέλους, να σταματήσουν όλα αυτά, να πάψουν να αναπαράγουν τις προκαταλήψεις και την καλλιέργεια μίσους για να φτάσουμε σε ένα “νέον στάδιον δόξης λαμπρόν”, της συνεργασίας και της ειρηνικής συμπόρευσης των ομόρων κοινοτήτων.

Όμως αυτός επιμένει και αραδιάζει διάφορα επιχειρήματα εναντίον  της νοοτροπίας των κατοίκων του γειτονικού χωριού,, την οποία θεωρεί ξεπερασμένη και παλαιολιθική, κυρίως επιμένει για τη στάση τους στο αγροτικό πρωτάθλημα όταν αντί να κλωτσούν την μπάλα κλάδευαν τα πόδια των δικών μας και όταν πηγαίναμε να διαμαρτυρηθούμε ήταν έτοιμοι να ορμήσουν για ξύλο, πολύ ξύλο. Παιδί, ήμουν παρών, μου τονίζει, όταν όρμησαν μέσα στο γήπεδο και διέκοψαν τον αγώνα, αναγκαστήκαμε να μπούμε στο λεωφορείο για να φύγουμε άρον άρον κι αυτοί περικύκλωσαν το όχημα και το γρονθοκοπούσαν.

Είναι λοιπόν αμετανόητος γι’ αυτό και προσπαθώ να βρω το τηλέφωνο του κ. Τριμικλινιώτη για να τον καρφώσω. Εύχομαι ο κ. Τριμικλινιώτης, που σε σχετική εκπομπή έδωσε τον αριθμό του τηλεφώνου του και ζήτησε οι στρατιώτες να καρφώνουν τους αξιωματικούς τους που αναφέρονται και συνθηματολογούν με αντιτουρκική νοοτροπία, να τον παραλάβει και αυτόν.

Για να αφήσουμε όμως τα ευτράπελα και παιγνιώδη. Οι μελετητές και οι λογοτέχνες του σοβιετικού στρατοπέδου έχουν δώσει άπειρα κείμενα που με καίριο τρόπο αποκάλυπταν τη λειτουργία του καρφώματος στη πολιτική ζωή των χωρών του ανατολικού μπλοκ, ο Σολζενίτσιν στα βιβλία του ήταν πολύ αποκαλυπτικός. Ακόμη, οι μελετητές και οι λογοτέχνες έδωσαν άπειρα κείμενα για τη λειτουργία του καρφώματος, όταν επικράτησε η φασιστική και ναζιστική λαίλαπα στον ευρωπαϊκό μεσοπόλεμο -ο Μπρεχτ στο έργο του “Τρόμος και αθλιότητα του Τρίτου Ράιχ.” Είναι, λοιπόν, έκδηλον ότι η άνοδος στην εξουσία του ΑΚΕΛ ανέσυρε και στην επιφάνεια εκείνο το στρώμα διανοουμένων που εκστασιαζόταν με τα αστυνομικά μέτρα των σταλινικών καθεστώτων, που χαιρόταν με την καταπίεση των λαών του σοβιετικού μπλοκ, που θεωρούσε το κάρφωμα ως υπέρτατη πολιτική πράξη. Γι’ αυτό και θα δούμε πολλά και απαράδεκτα στην ευρωπαϊκή Κύπρο. Εν έτει 2009, οι Ευρωπαίοι πολίτες της Κύπρου θα νιώσουν στο πετσί τους σταλινικές εκφάνσεις και νοοτροπίες, πρακτικές και μέτρα που κάθε άλλο προσιδιάζουν με τον ευρωπαϊκό φιλελευθερισμό, θα δούμε τάσεις και λογικές που θα θυμίζουν ασιατικές δεσποτείες.

Πράγματα θνησιγενή όταν οι Κύπριοι πολίτες αντιληφθούν τις δυνατότητες και τα δικαιώματά τους και παλέψουν γι’ αυτά. Όμως υπάρχει κι ένα άλλο όπλο ακατανίκητο, το χιούμορ. Λοιπόν το τηλέφωνο του κ. Τριμικλινιώτη πρέπει να αρχίσει να βομβαρδίζεται με μηνύματα για ρατσιστικές και απορριπτικές εκδηλώσεις, ας καμωθούμε όλοι ότι καρφώνουμε ανθρώπους που εκφράστηκαν απορριπτικά, απαξιωτικά και υβριστικά για γειτονικά χωριά, για τους Παφίτες, Λεμεσιανούς, τους Κοκκινοχωρίτες, τους Τεμπριώτες και τους Τριμικλινιώτες, άλλοι για τους Κοκκινοτριμιθιώτες (αν είναι ποτέ δυνατόν!), για Μολδαβές και Ουκρανές, για Πακιστανούς και Σριλαγκέζους, για τους Αποελίστες, Ομονοιάτες και οπαδούς άλλων ομάδων. Στους νεοκυπριακούς κύκλους δεν ακούγεται οτιδήποτε εναντίον της Τουρκίας ενώ ακούγονται μύρια τόσα εναντίον των «Καλαμαράδων» και της Ελλάδας. Ποιος θα τους προστατεύσει αυτούς; Ακόμη είναι και το θέμα των Δικωμιτών. Τελευταία ακούγονται μύρια τόσα, θα προστατεύεται, λοιπόν, η κατοχική δύναμη της Τουρκίας μην ακουστεί τίποτε γι’ αυτήν, ενώ για τους Δικωμίτες δικαιούται κάποιος να τους διασύρει;

Λοιπόν ας αναλάβει να πάρει τα καρφώματα ο κ. Τριμικλινιώτης για τα περαιτέρω. Εκτός και αν αναπαράγει και αυτός έναν καινούργιο ρατσιστικό λόγο ο οποίος προτάσσει τα στήθη και προστατεύει την κατοχική Τουρκία αλλά αφήνει απροστάτευτους τους ευγενείς κατοίκους του Δεμαρίου, του Δικώμου και της Τεμπριάς καθώς και τόσους άλλους άλλων κοινοτήτων, εθνών, τάξεων και ομάδων.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to ““Καρφώνω, καρφώνεις, καρφώνει”: Το νέο στάδιο της πολιτικής πρακτικής”

  1. Χάρη Ν. Σπανού Says:

    Εξαιρετική η πρότασή σου Δάσκαλε! Μόνο να μου στείλεις το ξύλινο τηλέφωνο για να καρφώσω και εγώ… Να ξέρεις, πως κατέχω αποκλειστικές πληροφορίες, πως η ξύλινη σανίδα προέχεται από το φέρετρο των Ελλήνων , όπως το φαντασιώνονται κάποιοι λίγοι.
    Ας τους θυμίσουμε , ότι τα απορρίμματα της Ιστορίας την οποίαν επινοούν,δεν αξίζουν ούτε φέρετρο!
    Για να μην πω «Αναστάσεως Ημέρα Λαμπρυνθώμεν Λαοί » και μπερδευτούν, ας ακούσουν ένα – δυό τραγούδια του Θεοδωράκη σε Ποίηση Γιάννη Ρίτσου, μια και πλησιάζει πρώτα η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης ( 21 η Μαρτίου ) και ακολούθως Το Πάσχα των Ελλήνων
    ( 15/4/2012)…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: