Η μάχη στο διαδίκτυο

 

Το περασμένο καλοκαίρι μου τηλεφώνησε εκπρόσωπος ενός κόμματος για να τους βοηθήσω σε μια εκδήλωση για το Κυπριακό. Μου ζήτησε να του υποδείξω χαρακτηριστικά αποσπάσματα από κείμενα, ποιητικά και πεζά, που αναφέρονται σε κατεχόμενες περιοχές του νησιού, ή, ακόμη, ταξιδιωτικά διαφόρων συγγραφέων που επισκέφτηκαν παλαιότερα, πριν από την εισβολή, τη βόρεια Κύπρο, για να διαβαστούν σε επετειακή αντικατοχική εκδήλωση κοντά στην ημερομηνία της 20ης Ιουλίου.

Του υπέδειξα ότι η αντικατοχική πρακτική και η έκφραση των απελευθερωτικών αιτημάτων του κυπριακού ελληνισμού δεν πρέπει να παίρνουν πάντοτε την τυποποιημένη μορφή των γνωστών επετειακών εκδηλώσεων και ότι έπρεπε να επεκταθούν και σε άλλες μορφές, να μετεξελιχτούν για να καλύψουν και να εκφράσουν νέες ευαισθησίες και αντιλήψεις.

Πρότεινα λοιπόν να γίνει ένα συνέδριο εναντίον της Κατοχής που να αναδείκνυε την αντικατοχική πρακτική που εφαρμόζουν διάφορες μεμονωμένες ομάδες και άτομα στο διαδίκτυο. Οι πληροφορίες που καταφθάνουν από διάφορες χώρες του εξωτερικού αναφέρουν ότι το φαινόμενο αυτό πήρε διαστάσεις πέραν από κάθε προσδοκία. Αρκετά πρόσωπα, ή παρέες μερικών ατόμων, στις διάφορες χώρες που σπουδάζουν, έχουν δημιουργήσει ιστοσελίδες στο Ίντερνετ για να προβάλουν το αίτημα της απελευθέρωσης και τα δίκαια του κυπριακού Ελληνισμού, για να απαντήσουν στην τουρκική προπαγάνδα και να δώσουν στοιχεία για την Κύπρο και το Κυπριακό. Ακόμη, οι διάφορες  πληροφορίες αναφέρουν ότι σε αρκετές περιπτώσεις πρόκειται για ευρηματικές ιστοσελίδες καμωμένες με έξυπνο και δημιουργικό τρόπο που είναι καίριες στο περιεχόμενό τους, προβάλλοντας αρχές και απελευθερωτικά αιτήματα και με σοβαρή και μελετημένη επιχειρηματολογία αλλά και με χιούμορ και σπινθηροβόλο πνεύμα.

Αυτοί οι νέοι άνθρωποι που μάχονται στο διαδίκτυο υπέρ της Κύπρου, με δικά τους έξοδα και χωρίς να σκέφτονται τον χρόνο και τον κόπο τους, πρέπει να επιβραβευτούν, να προβληθούν και να ενισχυθούν, του τόνισα. Ένα συνέδριο στην Κύπρο, το ερχόμενο καλοκαίρι, με θέμα τη «μάχη στο διαδίκτυο» θα συγκινήσει όλους τους νέους του νησιού μας, αφού ασχολούνται σχεδόν όλοι με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και το Ίντερνετ, και θα δώσει νέες διαστάσεις στην αντικατοχική πάλη. Ακόμη όλοι αυτοί οι νέοι που έχουν δημιουργήσει αντικατοχικές ιστοσελίδες θα γνωριστούν καλύτερα, θα συνδεθούν και θα ανταλλάξουν εμπειρίες και διευθύνσεις, ακόμη και υλικό για να κάνουν τη δουλειά τους και τις ιστοσελίδες τους καλύτερες. Αλλά και για μας θα είναι σημαντικό γιατί το ηλεκτρονικό διαδίκτυο είναι ένα καινούριο μέσο κι εμείς που δεν είμαστε πια νέοι δεν είμαστε εξοικειωμένοι πολύ μαζί του και δεν γνωρίζουμε όλες τις δυνατότητές του, αυτά τα νέα παιδιά μπορούν λοιπόν να μας διδάξουν πολλά. Ακόμη θα γνωρίσουμε το εύρος αυτής της προσφοράς, πως στήνεται στο εξωτερικό μια ιστοσελίδα για την Κύπρο, το κυριότερο θα γνωρίσουμε την εμβέλεια αυτού του μέσου, τις αντιδράσεις, θετικές ή αρνητικές, που προκαλεί. Μας ενδιαφέρει να μάθουμε πώς ανταποκρίνονται τα διάφορα άτομα που επισκέπτονται τις αντικατοχικές ιστοσελίδες, τα μηνύματα που αφήνουν στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, ακόμη τις αντιδράσεις της τουρκικής πλευράς για το θέμα αυτό και τι απαντά ηλεκτρονικά σε ιστοσελίδες που οργάνωσαν τα τουρκικά συμφέροντα. Το σημαντικότερο, αυτά τα παιδιά που πρωτοβουλιακά δίνουν τη μάχη στο Ίντερνετ, θα ενθαρρυνθούν, θα νιώσουν ότι η προσφορά τους αναγνωρίζεται και επιβραβεύεται και ότι η πατρίδα τους τα περιβάλλει με στοργή και τα αναδεικνύει.

Αυτή γενικά ήταν η συζήτηση και η επιχειρηματολογία γύρω από το θέμα αυτό και ο κομματικός εκπρόσωπος που ανέλαβε τα σχετικά για την πραγματοποίηση της αντικατοχικής εκδήλωσης έδειξε ενθουσιασμένος και υποσχέθηκε να το συζητήσει με τους άλλους της Επιτροπής Εκδηλώσεων με σκοπό την υλοποίηση της πρότασης για ένα αντικατοχικό συνέδριο που θα αναφερόταν στη μάχη του Ίντερνετ.

            Σε λίγες μέρες μου τηλεφώνησε για να μου πει ότι δεν φαινόταν, προς το παρόν,  υλοποιήσιμο αυτό το συνέδριο για το διαδίκτυο και επανέφερε την παλιά του πρόταση για τον εντοπισμό αντικατοχικών κειμένων που θα διαβάζονταν στην επετειακή εκδήλωση του Ιουλίου. Με μισή καρδιά και με τη συμπεριφορά ανθρώπου που εκτελεί διατεταγμένο καθήκον, του φωτοτύπησα αρκετά σχετικά κείμενα και του τα παρέδωσα. Δεν πήγα στην εκδήλωση, είδα όμως κάποιες σκηνές από ένα τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων. Ο αριθμός του κόσμου ήταν ικανοποιητικός μπορώ να πω αλλά ένοιωσα ότι είχαν όλοι τα ίδια συναισθήματα όπως κι εγώ όταν φωτοτυπούσα τα κείμενα που διαβάστηκαν εκεί. Είχαν δηλαδή τα συναισθήματα του «διατεταγμένου», ήταν παρόντες γιατί αυτό επιβαλλόταν να γίνει, έπρεπε να βρίσκονται εκεί γιατί αυτό επιζητούσε το κομματικό καθήκον, για να ενισχυθεί η εκδήλωση του κόμματος. Οι νέοι απουσίαζαν σχεδόν παντελώς, οι ηλικίες των παρόντων κυρίως απ’ τα σαράντα και πάνω.

            Η αντικατοχική πρακτική που θα ενσωματώσει και θα ενσωματωθεί με τα ενδιαφέροντα των νέων και θα συνδεθεί με τις νέες ευαισθησίες και τα μέσα των σύγχρονων καιρών αποτελεί ακόμη το ζητούμενο. Γι’ αυτό και πρέπει να συνεχίσουμε.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: