7. Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΡΩΝ -συνταγματολογικά-


Στην εποχή της επιστημολογίας και της διεπιστημονικής προσέγγισης των διαφόρων ζητημάτων, η εμμονή και η περιχαράκωση στα στενά όρια μιας επιστήμης μόνο παραπληροφόρηση και αποπροσανατολισμό μπορεί να επιφέρει. Έτσι, όταν μελετούμε το σύνταγμα μιας χώρας, η απομόνωση του θέματος από άλλες επιστήμες, όπως είναι η Πολιτική, η Κοινωνιολογία, η Ιστορία, η Οικονομία κ.λπ. μόνο θεωρητικά εκτρώματα μπορεί να αποφέρει. Γι’ αυτό με άφησαν εντελώς δύσθυμο, ή και αντίθετο, οι ερμηνείες που προσπάθησε να δώσει για τα συνταγματικά του σχεδίου Ανάν κάποιος φερόμενος ως συνταγματολόγος, σε σχετική εκπομπή του ΡΙΚ.

Παρουσίασε κάποιες επιφυλάξεις, όμως, εν πολλοίς, επικράτησε εκ μέρους του μια ειδυλλιακή προσέγγιση των πραγμάτων, απομονώνοντας ακόμη το θέμα του από τα πεδία άλλων επιστημών.

Όταν, λοιπόν, στην εκπομπή του ΡΙΚ τού υποδεικνύονταν διάφορες λέξεις, που περιείχανε επικίνδυνο περιεχόμενο για τον κυπριακό ελληνισμό, αυτός, ως εκπρόσωπος της ωραιοποίησης, προσπαθούσε να το αποφύγει, αναφέροντας διάφορα για διάφορες ερμηνείες, που μπορούσαν να τις εξηγήσουν και αλλιώς ή, ακόμη, ότι δεν είναι η πρέπουσα λέξη  αλλά, και αν επελέγη αυτή, και όχι η άλλη που ήταν πιο συμφέρουσα και πιο συμβατή με τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών, δεν έχει και τόση σημασία.

Έχει και παραέχει και δεν παίζουμε με το μέλλον αυτού του τόπου. Δεν είναι, λοιπόν, αθώες οι λέξεις, είναι πολύ πονηρές, (ή, μάλλον, πολύ πονηροί, εκείνοι που τις τοποθέτησαν εκεί) και έχουν μεγάλη δύναμη. Αύριο, στις διασκέψεις και στις συνομιλίες, αυτές θα χρησιμοποιούνται, και βάσει αυτών θα επιβάλλονται στον κυπριακό λαό οι ερμηνείες και οι αποφάσεις για την καταπίεση και καταστρατήγηση των δικαιωμάτων του.

Ο Θουκυδίδης, στο περίφημο κεφάλαιο της παθολογίας του Πελοποννησιακού πολέμου, ανέφερε πολύ χαρακτηριστικά ότι οι εμπόλεμοι, για να δικαιολογούν τις πράξεις τους, άλλαζαν ακόμη και τη σημασία των λέξεων και ο Γάλλος μαρξιστής φιλόσοφος Λ. Αλτουσέρ είχε τονίσει ότι η συμπύκνωση της πολιτικής και κοινωνικής πάλης μπορεί να εκφράζεται στην προσπάθεια επιλογής και χρήσης μιας λέξης για την αντικατάσταση μιας άλλης.

Είναι ενδεικτικά δυο παραδείγματα από το λεξιλόγιο που επικράτησε στην Κύπρο μετά την τραγωδία του 1974. Ο κάτοικοι της Καρπασίας, που παρέμειναν στον τόπο τους μετά την εισβολή, ονομάστηκαν «εγκλωβισμένοι» αντί του όρου «κατεχόμενος πληθυσμός», που κυριολεκτεί. Η λέξη «εγκλωβισμένος» παραπέμπει σε κάποιον που έχει εγκλωβιστεί, έχει παγιδευτεί σε κλουβί και η αναμενόμενη φυσιολογική ενέργειά του είναι η προσπάθεια να ξεφύγει, να «απεγκλωβιστεί», στις συγκεκριμένες συνθήκες να φύγει από τα κατεχόμενα και να έλθει στις ελεύθερες περιοχές. Η χρήση του όρου «εγκλωβισμένος» επιβράβευε με άλλα λόγια και την πολιτική Ντενκτάς και των κατοχικών δυνάμεων, που επιζητούσαν την εθνοκάθαρση και την εκδίωξη κάθε ελληνικού στοιχείου από τα κατεχόμενα –όλοι, λοιπόν, τους ήθελαν να απεγκλωβιστούν, όπως και έγινε, αφού από τις είκοσι χιλιάδες, που χαρακτηρίστηκαν το 1974 ως «εγκλωβισμένοι», σήμερα έχουν μείνει μερικές εκατοντάδες. Αντιθέτως, η χρήση του σωστού όρου «κατεχόμενος πληθυσμός» παραπέμπει στην κατοχή και στη σκλαβιά, καθώς και στο αίτημα απελευθέρωσής του, δηλαδή στην αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων. Ενδεικτική είναι και η χρήση του όρου «αγνοούμενοι» αντί του ορθού «αδήλωτοι αιχμάλωτοι πολέμου». Ο πρώτος όρος είναι ήπιος, αποενοχοποιεί τις τουρκικές δυνάμεις, γιατί αυτά τα πρόσωπα μπορεί να είχαν χαθεί και από δική τους υπαιτιότητα, ενώ ο δεύτερος παραπέμπει σε έγκλημα πολέμου για το οποίο είναι υπόλογος ο τουρκικός στρατός κατοχής.

Η χρήση  των δύο αυτών λέξεων είναι χαρακτηριστική μιας στάσης και μιας νοοτροπίας που επικράτησε μετά το 1974 για λεκτική ηπιότητα, για αποφυγή, δηλαδή, λέξεων που ήταν σωστές, όμως όξυναν τα συναισθήματα εναντίον του τουρκικού επεκτατισμού και οι οποίες, μεταφρασμένες και μεταφερόμενες στο διεθνές περιβάλλον των διασκέψεων και των διαβουλεύσεων για λύση του Κυπριακού, θα προκαλούσαν την έντονη αντίδραση της Τουρκίας.

Θα σταθώ, όμως, και στον όρο «εποικοδομητική ασάφεια», που χρησιμοποιήθηκε από τους παμπόνηρους δημιουργούς του ανανικού εκτρώματος και που, δυστυχώς, ο Κύπριος “συνταγματολόγος” τον χρησιμοποίησε κι αυτός με θετικό τρόπο στην εκπομπή. Από την εποχή του Θουκυδίδη, και από όλους τους μεγάλους θεωρητικούς μέχρι σήμερα, έχει τονιστεί ότι κάθε ασάφεια σε μια συμφωνία ερμηνεύεται όπως συμφέρει στο ισχυρό μέρος. Έτσι, εκτός από τους ξεκάθαρα επαχθείς και εξευτελιστικούς όρους εναντίον της δημοκρατίας, των θεμελιωδών αξιών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που περιέχει το σχέδιο Ανάν για να επιβραβεύσει τον τουρκικό επεκτατισμό, έχει και τις λεγόμενες «εποικοδομητικές ασάφειες», που κι αυτές θα εξυπηρετούν την τουρκική καταπίεση και παρέμβαση και μόνον αυτή.

Να, λοιπόν, που  οι όροι δεν είναι τόσο αθώοι. Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι ασάφειες ονομάζονται «εποικοδομητικές», ενώ θα κυριολεκτούσαμε αν τις ονομάζαμε «αποδομικές» ή «πονηρές» ή, καλύτερα, «ασάφειες της κατάρρευσης». Τοποθετήθηκαν στο σχέδιο Ανάν διάφορα με ασάφεια,  για να γίνουν σήμερα δεκτά από τους αφελείς Ελληνοκύπριους, που κινούνται από σύνδρομα ευσεβοποθισμού και, όταν τους ξεγελάσουν και πάρουν την παραδοχή τους για το ρατσιστικό και αντιευρωπαϊκό σχέδιο Ανάν, από την επόμενη ημέρα, να ερμηνεύονται όπως επιβάλλουν τα συμφέροντα της τουρκικής υπεροπλίας.

8. Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΩΝ

Η Τουρκία, με την έπαρση του νικητή του ’74 και τη βεβαιότητα της χώρας που υπερτερεί όσον αφορά τον συσχετισμό δυνάμεων, ακόμη αισθανόμενη ότι εκφράζει στην περιοχή μας και τα ενδιαφέροντα/συμφέροντα των ισχυρών της γης (Αγγλίας και Αμερικής), δεν έχει αναστολές για να μιλήσει μερικές φορές ωμά. Έτσι, ακόμη και αξιωματούχοι του τουρκικού κράτους, μας τονίζουν κάποτε, από την Άγκυρα, με προκλητικό κυνισμό: Ότι η εισβολή του 1974 δεν έγινε για τα μάτια των Τουρκοκυπρίων αλλά για τα στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας ή, ακόμη, “και αν δεν υπήρχε ούτε ένας Τουρκοκύπριος στο νησί θα έπρεπε η Τουρκία να τον ανακαλύψει” για να μπορεί να έχει λόγο στην Κύπρο και τη στρατηγική της σημασία.

Οι Τουρκοκύπριοι, πριν από τη δεκαετία του 1950, αυτοπροσδιορίζονταν με τον πρέποντα  και ορθό τρόπο ως μειονότητα της Κύπρου και με τον όρο τουρκοκυπριακή μειονότητα αναφερόταν σ’ αυτούς ο τύπος της Τουρκίας.[1] Όταν η αποικιοκρατία αρχίζει να παρακμάζει και όλη η ανθρωπότητα θεωρεί πια ως αναχρονιστικό και απάνθρωπο  κάθε αποικιοκρατικό καθεστώς, η Αγγλία «ανακαλύπτει» εντονότερα τους Τουρκοκύπριους. Τους υπερπροβάλλει και τους υπερπροωθεί και έτσι το Κυπριακό αρχίζει να εμφανίζεται, από θέμα απελευθέρωσης και αυτοδιάθεσης ενός αποικιοκρατούμενου λαού, ως πρόβλημα δύο αντιτιθέμενων «κοινοτήτων» του νησιού. Με την “ανακάλυψη” των Τουρκοκυπρίων η Αγγλία πετυχαίνει από παρωχημένη αποικιοκρατική δύναμη να εμφανίζεται πια ως σύγχρονος επιδιαιτητής ο οποίος, από αγαθή συγκυρία, βρίσκεται στο νησί για να αποτρέπονται ακρότητες ανάμεσα στις αντιτιθέμενες  δυνάμεις. Ήταν ένα παιγνίδι που η Αγγλία το εγκαθίδρυσε με αληθινή μαεστρία, με την ενίσχυση της Τουρκίας και τη συναίνεση ελλαδικών και κυπριακών παραγόντων.

Η Τουρκία προχώρησε και αυτή στην “ανακάλυψη” των Τουρκοκυπρίων, εκμεταλλευόμενη τις πλάτες και κάθε άλλη υποστήριξη που της παρείχε η αγγλική πολιτική τη δεκαετία του ’50. Έκτοτε η Τουρκία  “ανακαλύπτει” τακτικά την τουρκοκυπριακή παρουσία στο νησί για να διεισδύσει στην Κύπρο και να επιβάλει εντονότερα τα συμφέροντά της, για να κερδίσει τον στρατιωτικό και πολιτικό έλεγχο του τόπου μας. Και ενώ όλες οι πολιτικές κινήσεις του νησιού θεωρούσαν τους Τουρκοκύπριους ως ισότιμους πολίτες και ουδέποτε υποστήριξαν κάτι που θα μείωνε τα δικαιώματά τους όμως, κάθε λίγο και λιγάκι, η Άγκυρα αναφέρεται στην προστασία των Τουρκοκυπρίων και απαιτεί περισσότερα. Έτσι η μειονότητα μετατράπηκε σε κοινότητα, για χατήρι της προσφυγοποιήθηκαν 200, σχεδόν, χιλιάδες πρόσφυγες και έγινε η σκληρότερη εθνοκάθαρση, αργότερα προβιβάστηκε σε κοινότητα με πολιτική ισότητα και συγκυρίαρχη και αύριο επικυρίαρχη.

Όμως τους Τουρκοκύπριους δεν τους “ανακαλύπτουν” μόνο η Τουρκία και οι Άγγλοι. Τους “ανακαλύπτουν” και οι Ελληνοκύπριοι.  Γιατί όταν η ηγεσία μας  υποκύψει στα άνομα σχέδια της Άγκυρας και του Λονδίνου και  αποδεχτεί διάφορες άδικες λύσεις και υποχωρήσεις πρέπει μετά αυτά να τα πουλήσει και να τα κάνει αποδεκτά και  στον δύσμοιρο λαό των Ελληνοκυπρίων. Και τότε αρχίζουν τα συγκινησιακά και πέφτει το δάκρυ κορόμηλο. Οι συμβιβασμοί που γίνονται, καθώς και διάφορα απαράδεκτα που δρομολογούνται, δεν είναι λόγω των απαιτήσεων της Τουρκίας και των πιέσεων των Άγγλων, δεν αποτελούν υποχωρήσεις σε άδικα σχέδια που καταστρατηγούν τα στοιχειώδη δικαιώματα της ελληνικής πλειοψηφίας αλλά γίνονται για χατίρι των συμπατριωτών μας των Τουρκοκυπρίων. Ότι πρέπει να ανακαλύψουμε και  την άλλη πλευρά και τα δικαιώματά της και ότι πρέπει να φανούμε προοδευτικοί και σύγχρονοι και να δείξουμε κατανόηση και για τις δικές της ευαισθησίες και άλλα ηχηρά παρόμοια. Τη σκυτάλη μετά αναλαμβάνουν ημιμαθείς πανεπιστημιακοί και πολιτικοί αναλυτές και ατάλαντοι λογοτεχνίζοντες που δημιουργούν έναν πολτό με σιροπιαστά ιδεολογικά πιλάφια και νεοκυπριακά ιδεολογήματα. Η «ανακάλυψη» των Τουρκοκυπρίων δημιούργησε τα πιο χαμηλού επιπέδου πολιτικά κείμενα και τη χειρότερη λογοτεχνία.

Οι νόμοι των μαθηματικών όμως είναι άτεγκτοι. Όταν σε ένα σύνολο υπερπροβάλλουμε ένα μέρος του τότε το υπόλοιπο του συνόλου, έστω και αν αποτελεί το συντριπτικό του μερος, μπαίνει σε δεύτερη μοίρα, υποτονίζεται και αδικείται, τείνει σε μαρασμό και εξαφάνιση. “Ανακαλύπτοντας” συνεχώς τους Τουρκοκυπρίους όλοι υποτονίζουν και μειώνουν συνεχώς, μέχρι εξαφανίσεως, τους Έλληνες του νησιού και τα στοιχειώδη δικαιώματά τους. Είναι καιρός, λοιπόν, να ανακαλύψουμε και την ιστορική πλειοψηφία του νησιού, είναι καιρός να ανακαλύψουν οι πολιτικοί μας ταγοί και τους Έλληνες του νησιού και να απαιτήσουν τα στοιχειώδη δικαιώματα που δικαιούται κάθε άνθρωπος σ’ αυτόν τον πλανήτη.


[1] ) βλ. Χρ. Πάμπαλος – Ι. Θεοχαρίδης, Ο τουρκικός τύπος για την Κύπρο (1928 – 1945), Κέντρο Μελετών Ιεράς Μονής Κύκκου, Λευκωσία 2008, σ. 343, 366.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: